وَحَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ سَهْلِ بْنِ عَسْكَرٍ التَّمِيمِيُّ، حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ حَسَّانَ، ح وَحَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ الدَّارِمِيُّ، أَخْبَرَنَا يَحْيَى، - وَهُوَ ابْنُ حَسَّانَ - حَدَّثَنَا مُعَاوِيَةُ، - يَعْنِي ابْنَ سَلاَّمٍ - حَدَّثَنَا زَيْدُ بْنُ سَلاَّمٍ، عَنْ أَبِي سَلاَّمٍ، قَالَ قَالَ حُذَيْفَةُ بْنُ الْيَمَانِ قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّا كُنَّا بِشَرٍّ فَجَاءَ اللَّهُ بِخَيْرٍ فَنَحْنُ فِيهِ فَهَلْ مِنْ وَرَاءِ هَذَا الْخَيْرِ شَرٌّ قَالَ نَعَمْ . قُلْتُ هَلْ وَرَاءَ ذَلِكَ الشَّرِّ خَيْرٌ قَالَ " نَعَمْ " . قُلْتُ فَهَلْ وَرَاءَ ذَلِكَ الْخَيْرِ شَرٌّ قَالَ " نَعَمْ " . قُلْتُ كَيْفَ قَالَ " يَكُونُ بَعْدِي أَئِمَّةٌ لاَ يَهْتَدُونَ بِهُدَاىَ وَلاَ يَسْتَنُّونَ بِسُنَّتِي وَسَيَقُومُ فِيهِمْ رِجَالٌ قُلُوبُهُمْ قُلُوبُ الشَّيَاطِينِ فِي جُثْمَانِ إِنْسٍ " . قَالَ قُلْتُ كَيْفَ أَصْنَعُ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنْ أَدْرَكْتُ ذَلِكَ قَالَ " تَسْمَعُ وَتُطِيعُ لِلأَمِيرِ وَإِنْ ضُرِبَ ظَهْرُكَ وَأُخِذَ مَالُكَ فَاسْمَعْ وَأَطِعْ " .
Ва менга Муҳаммад ибн Саҳл ибн Аскар ат-Тамимий ривоят қилди, бизга Яҳё ибн Ҳассон ривоят қилди. (ҳ) Ва бизга Абдуллаҳ ибн Абдурраҳмон ад-Доримий ривоят қилди, бизга Яҳё - у Ибн Ҳассон - хабар берди, бизга Муовия - яъни Ибн Саллом - ривоят қилди, бизга Зайд ибн Саллом Абу Салломдан ривоят қилди. У деди: Ҳузайфа ибн ал-Ямон деди: Мен: «Ё Расулуллаҳ, биз ёмонлик ичида эдик, сўнг Аллаҳ яхшилик келтирди ва биз унда турибмиз. Бу яхшиликдан кейин яна ёмонлик борми?», дедим. У: «Ҳа», деди. Мен: «Ўша ёмонликдан кейин яхшилик борми?», дедим. У: «Ҳа», деди. Мен: «Ўша яхшиликдан кейин ёмонлик борми?», дедим. У: «Ҳа», деди. Мен: «Қандай?», дедим. У: «Мендан кейин менинг ҳидоятим билан ҳидоятланмайдиган ва менинг суннатим билан йўл тутмайдиган имомлар бўлади. Уларнинг ичида шундай кишилар турадики, қалблари инсон жасадидаги шайтонларнинг қалбларидир», деди. Мен: «Ё Расулуллаҳ, агар бунга етишсам, нима қилай?», дедим. У: «Амирга эшитасан ва итоат қиласан, гарчи орқангга урилса ва молгинг олинса ҳам, эшит ва итоат қил», деди.