أَخْبَرَنَا عَمْرُو بْنُ مَنْصُورٍ، قَالَ حَدَّثَنَا آدَمُ بْنُ أَبِي إِيَاسٍ، قَالَ حَدَّثَنَا اللَّيْثُ، - هُوَ ابْنُ سَعْدٍ - قَالَ حَدَّثَنَا مُعَاوِيَةُ بْنُ صَالِحٍ، قَالَ أَخْبَرَنِي أَبُو يَحْيَى، سُلَيْمُ بْنُ عَامِرٍ وَضَمْرَةُ بْنُ حَبِيبٍ وَأَبُو طَلْحَةَ نُعَيْمُ بْنُ زِيَادٍ قَالُوا سَمِعْنَا أَبَا أُمَامَةَ الْبَاهِلِيَّ، يَقُولُ سَمِعْتُ عَمْرَو بْنَ عَبَسَةَ، يَقُولُ قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ كَيْفَ الْوُضُوءُ قَالَ " أَمَّا الْوُضُوءُ فَإِنَّكَ إِذَا تَوَضَّأْتَ فَغَسَلْتَ كَفَّيْكَ فَأَنْقَيْتَهُمَا خَرَجَتْ خَطَايَاكَ مِنْ بَيْنِ أَظْفَارِكَ وَأَنَامِلِكَ فَإِذَا مَضْمَضْتَ وَاسْتَنْشَقْتَ مَنْخِرَيْكَ وَغَسَلْتَ وَجْهَكَ وَيَدَيْكَ إِلَى الْمِرْفَقَيْنِ وَمَسَحْتَ رَأْسَكَ وَغَسَلْتَ رِجْلَيْكَ إِلَى الْكَعْبَيْنِ اغْتَسَلْتَ مِنْ عَامَّةِ خَطَايَاكَ فَإِنْ أَنْتَ وَضَعْتَ وَجْهَكَ لِلَّهِ عَزَّ وَجَلَّ خَرَجْتَ مِنْ خَطَايَاكَ كَيَوْمَ وَلَدَتْكَ أُمُّكَ " . قَالَ أَبُو أُمَامَةَ فَقُلْتُ يَا عَمْرُو بْنَ عَبَسَةَ انْظُرْ مَا تَقُولُ أَكُلُّ هَذَا يُعْطَى فِي مَجْلِسٍ وَاحِدٍ فَقَالَ أَمَا وَاللَّهِ لَقَدْ كَبِرَتْ سِنِّي وَدَنَا أَجَلِي وَمَا بِي مِنْ فَقْرٍ فَأَكْذِبَ عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَلَقَدْ سَمِعَتْهُ أُذُنَاىَ وَوَعَاهُ قَلْبِي مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم .
Бизга Амр ибн Мансур хабар берди, у деди: бизга Одам ибн Абу Иёс ривоят қилди, у деди: бизга ал-Лайс — у ибн Саъд — ривоят қилди, у деди: бизга Муовия ибн Солиҳ ривоят қилди, у деди: менга Абу Яҳё Сулайм ибн Омир, Замра ибн Ҳабиб ва Абу Талҳа Нуайм ибн Зиёд хабар беришди, улар: «Биз Абу Умома ал-Боҳилийни эшитдик, у айтар эди: мен Амр ибн Абасани эшитдим, у айтар эди:» дедилар. (Амр ибн Абаса) деди: мен: «Эй Аллаҳнинг Расули, таҳорат қандай (қилинади)?» дедим. У: «Таҳоратга келсак, сен таҳорат қилганингда икки кафтинг ювиб, уларни тозаласанг, гуноҳларинг тирноқларинг ва бармоқ учларинг орасидан чиқиб кетади. Оғзингни чайқаб, бурну тешикларингга сув тортсанг, юзингни ҳамда қўлларингни тирсакларгача ювсанг, бошингга маш тортсанг ва оёқларингни тўпиқларгача ювсанг, гуноҳларингнинг умумий (қисми)дан покланасан. Агар сен юзингни Аллаҳ азза ва жалла (ибодати) учун (саждага) қўйсанг, гуноҳларингдан онанг сени туққан кунидагидек (пок бўлиб) чиқасан,» дедилар. Абу Умома деди: мен: «Эй Амр ибн Абаса, нима деётганингга қара! Буларнинг ҳаммаси бир мажлисда берилдими?» дедим. У деди: «Валлаҳи, менинг ёшим улғайган, ажалим яқинлашган ва менда Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) устидан ёлғон айтишимга (сабаб бўладиган) ҳеч қандай муҳтожлик йўқ. Буни қулоқларим эшитган ва қалбим Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)дан (уни) яхши англаган.»