حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ مِنْهَالٍ الضَّرِيرُ، حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ زُرَيْعٍ، حَدَّثَنَا هِشَامُ بْنُ حَسَّانَ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ سِيرِينَ، عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ، قَالَ لَمَّا كَانَ يَوْمُ خَيْبَرَ جَاءَ جَاءٍ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ أُكِلَتِ الْحُمُرُ . ثُمَّ جَاءَ آخَرُ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ أُفْنِيَتِ الْحُمُرُ فَأَمَرَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَبَا طَلْحَةَ فَنَادَى إِنَّ اللَّهَ وَرَسُولَهُ يَنْهَيَانِكُمْ عَنْ لُحُومِ الْحُمُرِ فَإِنَّهَا رِجْسٌ أَوْ نَجِسٌ . قَالَ فَأُكْفِئَتِ الْقُدُورُ بِمَا فِيهَا .
Бизга Муҳаммад ибн Минҳол аз-Зарир ривоят қилди, бизга Язид ибн Зурайъ ривоят қилди, бизга Ҳишом ибн Ҳассон ривоят қилди, у Муҳаммад ибн Сириндан, у Анас ибн Моликдан ривоят қилиб деди: Хайбар куни бўлганда бир киши келиб: «Ё Расулуллаҳ, эшаклар ейилди» деди. Сўнг бошқаси келиб: «Ё Расулуллаҳ, эшаклар тугатилди» деди. Шунда Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам Абу Талҳага буюрди, у: «Аллаҳ ва Унинг Расули сизларни эшакларнинг гўштидан қайтарадилар, чунки у ифлослик ёки нажасдир» деб нидо қилди. У деди: Шунда қозонлар ичидагиси билан тўнкариб ташланди.