وَحَدَّثَنِي سَلَمَةُ بْنُ شَبِيبٍ، حَدَّثَنَا الْحَسَنُ بْنُ أَعْيَنَ، حَدَّثَنَا مَعْقِلٌ، عَنْ أَبِي الزُّبَيْرِ، قَالَ سَأَلْتُ جَابِرًا عَنِ الضَّبِّ، فَقَالَ لاَ تَطْعَمُوهُ . وَقَذِرَهُ وَقَالَ قَالَ عُمَرُ بْنُ الْخَطَّابِ إِنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم لَمْ يُحَرِّمْهُ . إِنَّ اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ يَنْفَعُ بِهِ غَيْرَ وَاحِدٍ فَإِنَّمَا طَعَامُ عَامَّةِ الرِّعَاءِ مِنْهُ وَلَوْ كَانَ عِنْدِي طَعِمْتُهُ .
Менга Салама ибн Шабиб ривоят қилди, бизга Ҳасан ибн Аъян ривоят қилди, бизга Маъқил ривоят қилди, у Абуз-Зубайрдан ривоят қилиб деди: Мен Жобирдан калтакесак ҳақида сўрадим, у: «Уни еманглар» деди ва ундан жирканди. Ва у деди: Умар ибн ал-Хаттоб айтди: Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам уни ҳаром қилмаган. Аллаҳ азза ва жалла у билан бирдан ортиқ одамга манфаат етказади, чунки чўпонларнинг умумий таоми ундандир; агар менинг олдимда бўлганда, мен уни ер эдим.