وَحَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى، حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي عَدِيٍّ، عَنْ دَاوُدَ، عَنْ أَبِي نَضْرَةَ، عَنْ أَبِي سَعِيدٍ، قَالَ قَالَ رَجُلٌ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّا بِأَرْضٍ مَضَبَّةٍ فَمَا تَأْمُرُنَا أَوْ فَمَا تُفْتِينَا قَالَ " ذُكِرَ لِي أَنَّ أُمَّةً مِنْ بَنِي إِسْرَائِيلَ مُسِخَتْ " . فَلَمْ يَأْمُرْ وَلَمْ يَنْهَ . قَالَ أَبُو سَعِيدٍ فَلَمَّا كَانَ بَعْدَ ذَلِكَ قَالَ عُمَرُ إِنَّ اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ لَيَنْفَعُ بِهِ غَيْرَ وَاحِدٍ وَإِنَّهُ لَطَعَامُ عَامَّةِ هَذِهِ الرِّعَاءِ وَلَوْ كَانَ عِنْدِي لَطَعِمْتُهُ إِنَّمَا عَافَهُ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم .
Менга Муҳаммад ибн ал-Мусанно ривоят қилди, бизга Ибн Абу Адий ривоят қилди, у Довуддан, у Абу Назрадан, у Абу Саъиддан ривоят қилиб деди: Бир киши: «Ё Расулуллаҳ, биз калтакесак кўп бўлган ердамиз, бизга нима буюрасиз - ёки: бизга қандай фатво берасиз?» деди. У: «Менга Бану Исроилдан бир уммат шаклини ўзгартирилгани (маскҳ қилингани) зикр қилинди» деди ва на буюрди, на қайтарди. Абу Саъид деди: Шундан кейин бўлганида Умар деди: Аллаҳ азза ва жалла у билан бирдан ортиқ одамга манфаат етказади ва у шу чўпонларнинг умумий таомидир; агар менинг олдимда бўлганда, мен уни ер эдим. Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам ундан фақат кўнгли айнигани учун емаган.