أَخْبَرَنَا أَحْمَدُ بْنُ عَبْدَةَ، قَالَ أَنْبَأَنَا حَمَّادٌ، قَالَ حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ، عَنْ بُشَيْرِ بْنِ يَسَارٍ، عَنْ سَهْلِ بْنِ أَبِي حَثْمَةَ، وَرَافِعِ بْنِ خَدِيجٍ، أَنَّهُمَا حَدَّثَاهُ أَنَّ مُحَيِّصَةَ بْنَ مَسْعُودٍ وَعَبْدَ اللَّهِ بْنَ سَهْلٍ أَتَيَا خَيْبَرَ فِي حَاجَةٍ لَهُمَا فَتَفَرَّقَا فِي النَّخْلِ فَقُتِلَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ سَهْلٍ فَجَاءَ أَخُوهُ عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ سَهْلٍ وَحُوَيِّصَةُ وَمُحَيِّصَةُ ابْنَا عَمِّهِ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَتَكَلَّمَ عَبْدُ الرَّحْمَنِ فِي أَمْرِ أَخِيهِ - وَهُوَ أَصْغَرُ مِنْهُمْ - فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " الْكُبْرَ لِيَبْدَأَ الأَكْبَرُ " . فَتَكَلَّمَا فِي أَمْرِ صَاحِبِهِمَا فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَذَكَرَ كَلِمَةً مَعْنَاهَا " يُقْسِمُ خَمْسُونَ مِنْكُمْ " . فَقَالُوا يَا رَسُولَ اللَّهِ أَمْرٌ لَمْ نَشْهَدْهُ كَيْفَ نَحْلِفُ قَالَ " فَتُبَرِّئُكُمْ يَهُودُ بِأَيْمَانِ خَمْسِينَ مِنْهُمْ " . قَالُوا يَا رَسُولَ اللَّهِ قَوْمٌ كُفَّارٌ . فَوَدَاهُ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم مِنْ قِبَلِهِ . قَالَ سَهْلٌ فَدَخَلْتُ مِرْبَدًا لَهُمْ فَرَكَضَتْنِي نَاقَةٌ مِنْ تِلْكَ الإِبِلِ .
Бизга Аҳмад ибн Абда хабар берди, у деди: бизга Ҳаммод хабар берди, у деди: бизга Яҳё ибн Саид ривоят қилди, Бушайр ибн Ясордан, у Саҳл ибн Абу Ҳасма ва Рофеъ ибн Хадиждан (ривоят қилдики), иккови унга ривоят қилдиларки, Муҳаййиса ибн Масъуд ва Абдуллаҳ ибн Саҳл ўзларининг бир ҳожатлари учун Хайбарга келишди ва хурмозорда ажралиб кетишди. Сўнг Абдуллаҳ ибн Саҳл ўлдирилди. Унинг акаси Абдурраҳмон ибн Саҳл ҳамда амакиваччалари Ҳуваййиса ва Муҳаййиса Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг ҳузурларига келишди. Абдурраҳмон акасининг иши тўғрисида гапирди — у улардан ёшроқ эди — шунда Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Катталик (ҳаққи), каттароқ бошласин,» дедилар. Сўнг иккови ҳамроҳларининг иши тўғрисида гапирди. Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) — (рови) маъноси шундай бўлган бир сўзни айтди — : «Сизлардан эллик киши қасамёд қилсин,» дедилар. Улар: «Эй Расулуллаҳ, биз гувоҳ бўлмаган ишга қандай қасамёд қиламиз?» деди. У зот: «Унда яҳудийлар ўзларидан эллик кишининг қасамёди билан (ўзларини) сиздан оқласинми?» дедилар. Улар: «Эй Расулуллаҳ, улар кофир қавм-ку?» деди. Шунда Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) унинг қонбаҳосини ўз томонларидан тўладилар. Саҳл деди: Мен уларнинг бир оғилхонасига кирдим, шунда ўша туялардан бири мени тепиб юборди.