أَخْبَرَنَا عَمْرُو بْنُ عَلِيٍّ، قَالَ حَدَّثَنَا بِشْرٌ، - وَهُوَ ابْنُ الْمُفَضَّلِ - قَالَ حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ، عَنْ بُشَيْرِ بْنِ يَسَارٍ، عَنْ سَهْلِ بْنِ أَبِي حَثْمَةَ، أَنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ سَهْلٍ، وَمُحَيِّصَةَ بْنَ مَسْعُودِ بْنِ زَيْدٍ، أَنَّهُمَا أَتَيَا خَيْبَرَ وَهُوَ يَوْمَئِذٍ صُلْحٌ فَتَفَرَّقَا لِحَوَائِجِهِمَا فَأَتَى مُحَيِّصَةُ عَلَى عَبْدِ اللَّهِ بْنِ سَهْلٍ وَهُوَ يَتَشَحَّطُ فِي دَمِهِ قَتِيلاً فَدَفَنَهُ ثُمَّ قَدِمَ الْمَدِينَةَ فَانْطَلَقَ عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ سَهْلٍ وَحُوَيِّصَةُ وَمُحَيِّصَةُ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَذَهَبَ عَبْدُ الرَّحْمَنِ يَتَكَلَّمُ - وَهُوَ أَحْدَثُ الْقَوْمِ سِنًّا - فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " كَبِّرِ الْكُبْرَ " . فَسَكَتَ فَتَكَلَّمَا فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " أَتَحْلِفُونَ بِخَمْسِينَ يَمِينًا مِنْكُمْ فَتَسْتَحِقُّونَ دَمَ صَاحِبِكُمْ أَوْ قَاتِلِكُمْ " . قَالُوا يَا رَسُولَ اللَّهِ كَيْفَ نَحْلِفُ وَلَمْ نَشْهَدْ وَلَمْ نَرَ قَالَ " تُبَرِّئُكُمْ يَهُودُ بِخَمْسِينَ يَمِينًا " . قَالُوا يَا رَسُولَ اللَّهِ كَيْفَ نَأْخُذُ أَيْمَانَ قَوْمٍ كُفَّارٍ فَعَقَلَهُ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم مِنْ عِنْدِهِ .
Бизга Амр ибн Али хабар берди, у деди: бизга Бишр — у Ибнул-Муфаззалдир — ривоят қилди, у деди: бизга Яҳё ибн Саид ривоят қилди, Бушайр ибн Ясордан, у Саҳл ибн Абу Ҳасмадан (ривоят қилдики), Абдуллаҳ ибн Саҳл ва Муҳаййиса ибн Масъуд ибн Зайд иккови Хайбарга келишди — у кунлари (Хайбар) сулҳ ҳолатида эди — ва иккови ўз ҳожатлари учун ажралиб кетишди. Сўнг Муҳаййиса Абдуллаҳ ибн Саҳлнинг ёнига келди, у ўз қонида типирчилаб ўлдирилган ҳолда ётарди. У уни дафн қилди, сўнг Мадинага келди. Абдурраҳмон ибн Саҳл, Ҳуваййиса ва Муҳаййиса Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг ҳузурларига боришди. Абдурраҳмон гапирмоқчи бўлди — у қавмнинг энг ёши эди — шунда Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Каттага (сўз бер), каттага,» дедилар. Шунда у жим бўлди ва иккови гапирди. Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Сизлардан эллик марта қасамёд қилиб, ҳамроҳингизнинг қонига ёки қотилингизга ҳақли бўласизми?» дедилар. Улар: «Эй Расулуллаҳ, биз гувоҳ бўлмаган ва кўрмаган нарсага қандай қасамёд қиламиз?» деди. У зот: «Унда яҳудийлар эллик марта қасамёд қилиб (ўзларини) сиздан оқласин,» дедилар. Улар: «Эй Расулуллаҳ, кофир бир қавмнинг қасамларини қандай оламиз?» деди. Шунда Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) унинг қонбаҳосини ўз ҳузурларидан бердилар.