أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ مَنْصُورٍ، قَالَ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، قَالَ حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ، عَنْ بُشَيْرِ بْنِ يَسَارٍ، عَنْ سَهْلِ بْنِ أَبِي حَثْمَةَ، قَالَ وُجِدَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ سَهْلٍ قَتِيلاً فَجَاءَ أَخُوهُ وَعَمَّاهُ حُوَيِّصَةُ وَمُحَيِّصَةُ وَهُمَا عَمَّا عَبْدِ اللَّهِ بْنِ سَهْلٍ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَذَهَبَ عَبْدُ الرَّحْمَنِ يَتَكَلَّمُ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " الْكُبْرَ الْكُبْرَ " . قَالاَ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّا وَجَدْنَا عَبْدَ اللَّهِ بْنَ سَهْلٍ قَتِيلاً فِي قَلِيبٍ مِنْ بَعْضِ قُلُبِ خَيْبَرَ . فَقَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " مَنْ تَتَّهِمُونَ " . قَالُوا نَتَّهِمُ الْيَهُودَ . قَالَ " أَفَتُقْسِمُونَ خَمْسِينَ يَمِينًا أَنَّ الْيَهُودَ قَتَلَتْهُ " . قَالُوا وَكَيْفَ نُقْسِمُ عَلَى مَا لَمْ نَرَ قَالَ " فَتُبَرِّئُكُمُ الْيَهُودُ بِخَمْسِينَ أَنَّهُمْ لَمْ يَقْتُلُوهُ " . قَالُوا وَكَيْفَ نَرْضَى بِأَيْمَانِهِمْ وَهُمْ مُشْرِكُونَ فَوَدَاهُ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم مِنْ عِنْدِهِ . أَرْسَلَهُ مَالِكُ بْنُ أَنَسٍ .
Бизга Муҳаммад ибн Мансур хабар берди, у деди: бизга Суфён ривоят қилди, у деди: бизга Яҳё ибн Саид ривоят қилди, Бушайр ибн Ясордан, у Саҳл ибн Абу Ҳасмадан (ривоят қилдики), у деди: Абдуллаҳ ибн Саҳл ўлдирилган ҳолда топилди. Сўнг унинг акаси ва икки амакиси — Абдуллаҳ ибн Саҳлнинг амакилари бўлган Ҳуваййиса ва Муҳаййиса — Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг ҳузурларига келишди. Абдурраҳмон гапирмоқчи бўлди, шунда Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Катталик, каттага,» дедилар. Иккови: «Эй Расулуллаҳ, биз Абдуллаҳ ибн Саҳлни Хайбар қудуқларидан бирида ўлдирилган ҳолда топдик,» деди. Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Кимни гумон қиласизлар?» дедилар. Улар: «Яҳудийларни гумон қиламиз,» деди. У зот: «Яҳудийлар уни ўлдиргани ҳақида эллик марта қасамёд қиласизми?» дедилар. Улар: «Биз кўрмаган нарсага қандай қасамёд қиламиз?» деди. У зот: «Унда яҳудийлар уни ўлдирмаганликларига эллик (марта қасамёд қилиб) ўзларини сиздан оқласинми?» дедилар. Улар: «Улар мушриклар бўла туриб, уларнинг қасамларига қандай рози бўламиз?» деди. Шунда Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) унинг қонбаҳосини ўз ҳузурларидан тўладилар. Молик ибн Анас буни мурсал (қилиб) ривоят қилди.