حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مَسْلَمَةَ بْنِ قَعْنَبٍ، حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ بِلاَلٍ، عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ، عَنْ بُشَيْرِ بْنِ يَسَارٍ، أَنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ سَهْلِ بْنِ زَيْدٍ، وَمُحَيِّصَةَ بْنَ مَسْعُودِ بْنِ زَيْدٍ الأَنْصَارِيَّيْنِ، ثُمَّ مِنْ بَنِي حَارِثَةَ خَرَجَا إِلَى خَيْبَرَ فِي زَمَانِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَهِيَ يَوْمَئِذٍ صُلْحٌ وَأَهْلُهَا يَهُودُ فَتَفَرَّقَا لِحَاجَتِهِمَا فَقُتِلَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ سَهْلٍ فَوُجِدَ فِي شَرَبَةٍ مَقْتُولاً فَدَفَنَهُ صَاحِبُهُ ثُمَّ أَقْبَلَ إِلَى الْمَدِينَةِ فَمَشَى أَخُو الْمَقْتُولِ عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ سَهْلٍ وَمُحَيِّصَةُ وَحُوَيِّصَةُ فَذَكَرُوا لِرَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم شَأْنَ عَبْدِ اللَّهِ وَحَيْثُ قُتِلَ فَزَعَمَ بُشَيْرٌ وَهُوَ يُحَدِّثُ عَمَّنْ أَدْرَكَ مِنْ أَصْحَابِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَنَّهُ قَالَ لَهُمْ " تَحْلِفُونَ خَمْسِينَ يَمِينًا وَتَسْتَحِقُّونَ قَاتِلَكُمْ " . أَوْ " صَاحِبَكُمْ " . قَالُوا يَا رَسُولَ اللَّهِ مَا شَهِدْنَا وَلاَ حَضَرْنَا . فَزَعَمَ أَنَّهُ قَالَ " فَتُبْرِئُكُمْ يَهُودُ بِخَمْسِينَ " . فَقَالُوا يَا رَسُولَ اللَّهِ كَيْفَ نَقْبَلُ أَيْمَانَ قَوْمٍ كُفَّارٍ فَزَعَمَ بُشَيْرٌ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم عَقَلَهُ مِنْ عِنْدِهِ .
Бизга Абдуллаҳ ибн Маслама ибн Қаънаб ривоят қилди, бизга Сулаймон ибн Билол Яҳё ибн Саъийддан, у Бушайр ибн Ясордан ривоят қилдики, Абдуллаҳ ибн Саҳл ибн Зайд ва Муҳаййиса ибн Масъуд ибн Зайд — икки ансорий, сўнг Бану Ҳорисадан — Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам замонида Хайбарга чиқдилар, ўша кунда у сулҳ ҳолатида эди ва аҳолиси яҳудийлар эди. Улар ҳожатлари учун ажралишдилар. Абдуллаҳ ибн Саҳл ўлдирилди ва сув ариқида ўлик ҳолда топилди. Ҳамроҳи уни дафн этди, сўнг Мадинага келди. Ўлдирилганнинг акаси Абдурраҳмон ибн Саҳл, Муҳаййиса ва Ҳуваййиса йўл олдилар ва Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламга Абдуллаҳнинг аҳволини ва қаерда ўлдирилганини зикр қилдилар. Бушайр — у Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламнинг етиб қолган саҳобаларидан ривоят қилар эди — таъкидладики, у уларга: «Эллик марта қасам ичиб, қотилингизга — ёки: соҳибингизга — ҳақдор бўласизлар», деди. Улар: «Ё Расулуллаҳ, биз гувоҳ ҳам бўлмадик, ҳозир ҳам бўлмадик», дедилар. У таъкидлашича: «Унда яҳудийлар сизлардан эллик (қасам) билан халос бўладилар», деди. Улар: «Ё Расулуллаҳ, кофир қавмнинг қасамларини қандай қабул қиламиз?», дедилар. Бушайр таъкидлашича, Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам унинг хунини ўз ҳузуридан тўлади.