وَحَدَّثَنِي عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ عُمَرَ الْقَوَارِيرِيُّ، حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ زَيْدٍ، حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ، عَنْ بُشَيْرِ بْنِ يَسَارٍ، عَنْ سَهْلِ بْنِ أَبِي حَثْمَةَ، وَرَافِعِ بْنِ خَدِيجٍ، أَنَّ مُحَيِّصَةَ بْنَ مَسْعُودٍ، وَعَبْدَ، اللَّهِ بْنَ سَهْلٍ انْطَلَقَا قِبَلَ خَيْبَرَ فَتَفَرَّقَا فِي النَّخْلِ فَقُتِلَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ سَهْلٍ فَاتَّهَمُوا الْيَهُودَ فَجَاءَ أَخُوهُ عَبْدُ الرَّحْمَنِ وَابْنَا عَمِّهِ حُوَيِّصَةُ وَمُحَيِّصَةُ إِلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَتَكَلَّمَ عَبْدُ الرَّحْمَنِ فِي أَمْرِ أَخِيهِ وَهُوَ أَصْغَرُ مِنْهُمْ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " كَبِّرِ الْكُبْرَ - أَوْ قَالَ - لِيَبْدَإِ الأَكْبَرُ " . فَتَكَلَّمَا فِي أَمْرِ صَاحِبِهِمَا فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " يُقْسِمُ خَمْسُونَ مِنْكُمْ عَلَى رَجُلٍ مِنْهُمْ فَيُدْفَعُ بِرُمَّتِهِ " . قَالُوا أَمْرٌ لَمْ نَشْهَدْهُ كَيْفَ نَحْلِفُ قَالَ " فَتُبْرِئُكُمْ يَهُودُ بِأَيْمَانِ خَمْسِينَ مِنْهُمْ " . قَالُوا يَا رَسُولَ اللَّهِ قَوْمٌ كُفَّارٌ قَالَ فَوَدَاهُ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم مِنْ قِبَلِهِ . قَالَ سَهْلٌ فَدَخَلْتُ مِرْبَدًا لَهُمْ يَوْمًا فَرَكَضَتْنِي نَاقَةٌ مِنْ تِلْكَ الإِبِلِ رَكْضَةً بِرِجْلِهَا . قَالَ حَمَّادٌ هَذَا أَوْ نَحْوَهُ .
Менга Убайдуллаҳ ибн Умар ал-Қаворийрий ривоят қилди, бизга Ҳаммод ибн Зайд ривоят қилди, бизга Яҳё ибн Саъийд Бушайр ибн Ясордан, у Саҳл ибн Абу Ҳасма ва Рофиъ ибн Ҳадийждан ривоят қилдики, Муҳаййиса ибн Масъуд ва Абдуллаҳ ибн Саҳл Хайбар томон йўл олдилар ва хурмозорда ажралишдилар. Абдуллаҳ ибн Саҳл ўлдирилди ва улар яҳудийларни айбладилар. Унинг акаси Абдурраҳмон ва амакиваччалари Ҳуваййиса ва Муҳаййиса Набий соллаллаҳу алайҳи васалламнинг олдига келдилар. Абдурраҳмон акаси ишида гапирди — у улардан кичик эди. Шунда Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам: «Каттага йўл бер» — ёки: «Энг катта бошласин», деди. Шунда иккиси соҳиблари ишида гапирдилар. Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам: «Сизлардан эллик киши улардан бир кишининг устига қасам ичади, сўнг у (қотил) арқони билан топширилади», деди. Улар: «Биз гувоҳ бўлмаган ишга қандай қасам ичамиз?», дедилар. У: «Унда яҳудийлар сизлардан ўзларидан эллик кишининг қасами билан халос бўладилар», деди. Улар: «Ё Расулуллаҳ, улар кофир қавм-ку», дедилар. У айтдики: Шунда Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам унинг хунини ўзидан тўлади. Саҳл: «Бир куни мен уларнинг ҳовлисига кирдим, шу туялардан бири менга оёғи билан тепди», деди. Ҳаммод: «Шу ёки шунга ўхшаш (гап)», деди.