حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ، حَدَّثَنَا لَيْثٌ، عَنْ يَحْيَى، - وَهُوَ ابْنُ سَعِيدٍ - عَنْ بُشَيْرِ، بْنِ يَسَارٍ عَنْ سَهْلِ بْنِ أَبِي حَثْمَةَ، - قَالَ يَحْيَى وَحَسِبْتُ قَالَ - وَعَنْ رَافِعِ بْنِ خَدِيجٍ، أَنَّهُمَا قَالاَ خَرَجَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ سَهْلِ بْنِ زَيْدٍ وَمُحَيِّصَةُ بْنُ مَسْعُودِ بْنِ زَيْدٍ حَتَّى إِذَا كَانَا بِخَيْبَرَ تَفَرَّقَا فِي بَعْضِ مَا هُنَالِكَ ثُمَّ إِذَا مُحَيِّصَةُ يَجِدُ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ سَهْلٍ قَتِيلاً فَدَفَنَهُ ثُمَّ أَقْبَلَ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم هُوَ وَحُوَيِّصَةُ بْنُ مَسْعُودٍ وَعَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ سَهْلٍ وَكَانَ أَصْغَرَ الْقَوْمِ فَذَهَبَ عَبْدُ الرَّحْمَنِ لِيَتَكَلَّمَ قَبْلَ صَاحِبَيْهِ فَقَالَ لَهُ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " كَبِّرِ " . الْكُبْرَ فِي السِّنِّ فَصَمَتَ فَتَكَلَّمَ صَاحِبَاهُ وَتَكَلَّمَ مَعَهُمَا فَذَكَرُوا لِرَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم مَقْتَلَ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ سَهْلٍ فَقَالَ لَهُمْ " أَتَحْلِفُونَ خَمْسِينَ يَمِينًا فَتَسْتَحِقُّونَ صَاحِبَكُمْ " . أَوْ " قَاتِلَكُمْ " . قَالُوا وَكَيْفَ نَحْلِفُ وَلَمْ نَشْهَدْ قَالَ " فَتُبْرِئُكُمْ يَهُودُ بِخَمْسِينَ يَمِينًا " . قَالُوا وَكَيْفَ نَقْبَلُ أَيْمَانَ قَوْمٍ كُفَّارٍ فَلَمَّا رَأَى ذَلِكَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَعْطَى عَقْلَهُ .
Бизга Қутайба ибн Саъийд ривоят қилди, бизга Лайс Яҳёдан, у ибн Саъийд, у Бушайр ибн Ясордан, у Саҳл ибн Абу Ҳасмадан — Яҳё: «Ўйлайманки, у: ‹Рофиъ ибн Ҳадийждан ҳам› деди» — ривоят қилдики, улар иккиси: «Абдуллаҳ ибн Саҳл ибн Зайд ва Муҳаййиса ибн Масъуд ибн Зайд чиқиб кетишди, то Хайбарга етганларида ўша ерда бир неча жойга ажралишди. Сўнг Муҳаййиса Абдуллаҳ ибн Саҳлни ўлдирилган ҳолда топди ва уни дафн этди. Кейин у ва Ҳуваййиса ибн Масъуд ҳамда Абдурраҳмон ибн Саҳл — у қавмнинг энг кичиги эди — Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламнинг олдига келдилар. Абдурраҳмон икки ҳамроҳидан олдин гапирмоқчи бўлди, шунда Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам унга: ‹Каттага йўл бер›, деди — ёшда каттага. Шунда у жим бўлди, икки ҳамроҳи гапирди, у ҳам улар билан гапирди. Улар Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламга Абдуллаҳ ибн Саҳлнинг ўлдирилишини зикр қилдилар. Шунда у уларга: ‹Эллик марта қасам ичиб, соҳибингизга — ёки: қотилингизга — ҳақдор бўласизларми?›, деди. Улар: ‹Гувоҳ бўлмаганимиз ҳолда қандай қасам ичамиз?›, дедилар. У: ‹Унда яҳудийлар эллик марта қасам ичиб, сизлардан (даъводан) халос бўладилар›, деди. Улар: ‹Кофир қавмнинг қасамларини қандай қабул қиламиз?›, дедилар. Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам буни кўргач, унинг хунини (ўзидан) берди», дедилар.