أَخْبَرَنَا قُتَيْبَةُ، قَالَ حَدَّثَنَا اللَّيْثُ، عَنْ يَحْيَى، عَنْ بُشَيْرِ بْنِ يَسَارٍ، عَنْ سَهْلِ بْنِ أَبِي حَثْمَةَ، قَالَ وَحَسِبْتُ قَالَ وَعَنْ رَافِعِ بْنِ خَدِيجٍ، أَنَّهُمَا قَالاَ خَرَجَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ سَهْلِ بْنِ زَيْدٍ وَمُحَيِّصَةُ بْنُ مَسْعُودٍ حَتَّى إِذَا كَانَا بِخَيْبَرَ تَفَرَّقَا فِي بَعْضِ مَا هُنَالِكَ ثُمَّ إِذَا بِمُحَيِّصَةَ يَجِدُ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ سَهْلٍ قَتِيلاً فَدَفَنَهُ ثُمَّ أَقْبَلَ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم هُوَ وَحُوَيِّصَةُ بْنُ مَسْعُودٍ وَعَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ سَهْلٍ - وَكَانَ أَصْغَرَ الْقَوْمِ - فَذَهَبَ عَبْدُ الرَّحْمَنِ يَتَكَلَّمُ قَبْلَ صَاحِبَيْهِ فَقَالَ لَهُ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " كَبِّرِ الْكُبْرَ فِي السِّنِّ " . فَصَمَتَ وَتَكَلَّمَ صَاحِبَاهُ ثُمَّ تَكَلَّمَ مَعَهُمَا فَذَكَرُوا لِرَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم مَقْتَلَ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ سَهْلٍ فَقَالَ لَهُمْ " أَتَحْلِفُونَ خَمْسِينَ يَمِينًا وَتَسْتَحِقُّونَ صَاحِبَكُمْ أَوْ قَاتِلَكُمْ " . قَالُوا كَيْفَ نَحْلِفُ وَلَمْ نَشْهَدْ قَالَ " فَتُبَرِّئُكُمْ يَهُودُ بِخَمْسِينَ يَمِينًا " . قَالُوا وَكَيْفَ نَقْبَلُ أَيْمَانَ قَوْمٍ كُفَّارٍ فَلَمَّا رَأَى ذَلِكَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَعْطَاهُ عَقْلَهُ .
Бизга Қутайба хабар берди, у деди: бизга ал-Лайс ривоят қилди, Яҳёдан, у Бушайр ибн Ясордан, у Саҳл ибн Абу Ҳасмадан, у деди: «Ўйлайманки, у (Бушайр) Рофеъ ибн Хадиждан ҳам (деб) айтди,» ва иккови шундай деди: Абдуллаҳ ибн Саҳл ибн Зайд ва Муҳаййиса ибн Масъуд (йўлга) чиқишди, ҳатто Хайбарга етганларида ўша ерда ҳар бири ўз ишлари учун ажралиб кетишди. Сўнг Муҳаййиса Абдуллаҳ ибн Саҳлни ўлдирилган ҳолда топди ва уни дафн қилди. Сўнг у, Ҳуваййиса ибн Масъуд ва қавмнинг энг ёши бўлган Абдурраҳмон ибн Саҳл билан бирга Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг ҳузурларига келди. Абдурраҳмон икки ҳамроҳидан олдин гапирмоқчи бўлди, шунда Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) унга: «Ёшда каттани (олдинга қўй),» дедилар. Шунда у жим бўлди ва икки ҳамроҳи гапирди, сўнг у улар билан бирга гапирди. Улар Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)га Абдуллаҳ ибн Саҳлнинг ўлдирилишини айтдилар. У зот уларга: «Эллик марта қасамёд қилиб, ҳамроҳингизга (қонбаҳосига) ёки қотилингизга ҳақли бўласизми?» дедилар. Улар: «Биз гувоҳ бўлмаган нарсага қандай қасамёд қиламиз?» деди. У зот: «Унда яҳудийлар эллик марта қасамёд қилиб (ўзларини) сиздан оқласинми?» дедилар. Улар: «Кофир бир қавмнинг қасамларини қандай қабул қиламиз?» деди. Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) буни кўрганларида, унинг қонбаҳосини (ўзларидан) бердилар.