وَحَدَّثَنِيهِ وَهْبُ بْنُ بَقِيَّةَ، أَخْبَرَنَا خَالِدٌ، - يَعْنِي الطَّحَّانَ - عَنِ الشَّيْبَانِيِّ، بِهَذَا الإِسْنَادِ فِي التَّمْرِ وَالزَّبِيبِ وَلَمْ يَذْكُرِ الْبُسْرَ وَالتَّمْرَ .
Менга буни Ваҳб ибн Бақийя ҳам ривоят қилди, бизга Холид — яъни ат-Таҳҳон — аш-Шайбонийдан шу иснод билан қуруқ хурмо ва майиз ҳақида хабар берди, бўтана хурмо ва қуруқ хурмони зикр қилмади.
Мавзуси яқин ҳадислар — бошқа тўпламлардан ҳам
бизга Ҳаммод Қатодадан, у Умм Ҳузайлдан, у Умм Атийядан — у Набий соллаллаҳу алайҳи васалламга байъат қилган эди — хабар берди, у айтди: Биз покликдан кейинги лойқалик ва сариқликни ҳеч нарса деб ҳисобламас эдик.
Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам бизга аҳлий эшакларнинг гўштини хом ва пишганини ҳам ташлаб юборишни буюрди, сўнг уни ейишни бизга буюрмади.
бизга Абда Убайдуллаҳ — у ибн Умар — дан шу иснод билан (ривоят қилди) ва Ибн Нумайрнинг зиёдасини зикр қилмади.
бизга Саврий ибн Абу Нажиҳдан шу иснод билан ‹заҳуқо› сўзигача хабар берди ва бошқа оятни зикр қилмади ҳамда ‹нусуб (бутлар)› ўрнига ‹бутлар (санам)› деди.
бизга Холид Абу Қилобадан, ўз исноди ва маъноси билан ривоят қилди, лекин «у (киши) ҳақида қаттиқ сўз айтдилар» (сўзини) айтмади.
Бизга Абу Холид ал-Аҳмар Ҳотим ибн Абу Сағийраъдан, шу иснод билан ривоят қилди ва ўз ривоятида «ғурлан (хатна қилинмаган)» сўзини зикр қилмади.