Саҳиҳи Муслим — 527-ҳадис

Иймон китоби · Бир гуруҳ мусулмонлар ҳисобсиз жаннатга кириши

527-ҳадисXalqaro 220Саҳиҳи Муслим · Иймон китоби

حَدَّثَنَا سَعِيدُ بْنُ مَنْصُورٍ، حَدَّثَنَا هُشَيْمٌ، أَخْبَرَنَا حُصَيْنُ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ، قَالَ كُنْتُ عِنْدَ سَعِيدِ بْنِ جُبَيْرٍ فَقَالَ أَيُّكُمْ رَأَى الْكَوْكَبَ الَّذِي انْقَضَّ الْبَارِحَةَ قُلْتُ أَنَا ‏.‏ ثُمَّ قُلْتُ أَمَا إِنِّي لَمْ أَكُنْ فِي صَلاَةٍ وَلَكِنِّي لُدِغْتُ ‏.‏ قَالَ فَمَاذَا صَنَعْتَ قُلْتُ اسْتَرْقَيْتُ ‏.‏ قَالَ فَمَا حَمَلَكَ عَلَى ذَلِكَ قُلْتُ حَدِيثٌ حَدَّثَنَاهُ الشَّعْبِيُّ ‏.‏ فَقَالَ وَمَا حَدَّثَكُمُ الشَّعْبِيُّ قُلْتُ حَدَّثَنَا عَنْ بُرَيْدَةَ بْنِ حُصَيْبٍ الأَسْلَمِيِّ أَنَّهُ قَالَ لاَ رُقْيَةَ إِلاَّ مِنْ عَيْنٍ أَوْ حُمَةٍ ‏.‏ فَقَالَ قَدْ أَحْسَنَ مَنِ انْتَهَى إِلَى مَا سَمِعَ وَلَكِنْ حَدَّثَنَا ابْنُ عَبَّاسٍ عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ ‏"‏ عُرِضَتْ عَلَىَّ الأُمَمُ فَرَأَيْتُ النَّبِيَّ وَمَعَهُ الرُّهَيْطُ وَالنَّبِيَّ وَمَعَهُ الرَّجُلُ وَالرَّجُلاَنِ وَالنَّبِيَّ لَيْسَ مَعَهُ أَحَدٌ إِذْ رُفِعَ لِي سَوَادٌ عَظِيمٌ فَظَنَنْتُ أَنَّهُمْ أُمَّتِي فَقِيلَ لِي هَذَا مُوسَى صلى الله عليه وسلم وَقَوْمُهُ وَلَكِنِ انْظُرْ إِلَى الأُفُقِ ‏.‏ فَنَظَرْتُ فَإِذَا سَوَادٌ عَظِيمٌ فَقِيلَ لِي انْظُرْ إِلَى الأُفُقِ الآخَرِ ‏.‏ فَإِذَا سَوَادٌ عَظِيمٌ فَقِيلَ لِي هَذِهِ أُمَّتُكَ وَمَعَهُمْ سَبْعُونَ أَلْفًا يَدْخُلُونَ الْجَنَّةَ بِغَيْرِ حِسَابٍ وَلاَ عَذَابٍ ‏"‏ ‏.‏ ثُمَّ نَهَضَ فَدَخَلَ مَنْزِلَهُ فَخَاضَ النَّاسُ فِي أُولَئِكَ الَّذِينَ يَدْخُلُونَ الْجَنَّةَ بِغَيْرِ حِسَابٍ وَلاَ عَذَابٍ فَقَالَ بَعْضُهُمْ فَلَعَلَّهُمُ الَّذِينَ صَحِبُوا رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏.‏ وَقَالَ بَعْضُهُمْ فَلَعَلَّهُمُ الَّذِينَ وُلِدُوا فِي الإِسْلاَمِ وَلَمْ يُشْرِكُوا بِاللَّهِ ‏.‏ وَذَكَرُوا أَشْيَاءَ فَخَرَجَ عَلَيْهِمْ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ ‏"‏ مَا الَّذِي تَخُوضُونَ فِيهِ ‏"‏ ‏.‏ فَأَخْبَرُوهُ فَقَالَ ‏"‏ هُمُ الَّذِينَ لاَ يَرْقُونَ وَلاَ يَسْتَرْقُونَ وَلاَ يَتَطَيَّرُونَ وَعَلَى رَبِّهِمْ يَتَوَكَّلُونَ ‏"‏ ‏.‏ فَقَامَ عُكَّاشَةُ بْنُ مِحْصَنٍ فَقَالَ ادْعُ اللَّهَ أَنْ يَجْعَلَنِي مِنْهُمْ ‏.‏ فَقَالَ ‏"‏ أَنْتَ مِنْهُمْ ‏"‏ ثُمَّ قَامَ رَجُلٌ آخَرُ فَقَالَ ادْعُ اللَّهَ أَنْ يَجْعَلَنِي مِنْهُمْ ‏.‏ فَقَالَ ‏"‏ سَبَقَكَ بِهَا عُكَّاشَةُ ‏"‏ ‏.‏

Ҳусайн ибн Абдурраҳмон айтди: Мен Саъид ибн Жубайр(нинг олди)да эдим; у: "Қайсингиз кечаси учган (оқиб тушган) юлдузни кўрди?" деди. Мен: "Мен" дедим. Кейин: "Мен намозда эмас эдим, лекин мени (илон/чаён) чақди" дедим. У: "Бас нима қилдинг?" деди. Мен: "Руқя қилдирдим (афсун ўқиттирдим)" дедим. У: "Сени бунга нима ундади?" деди. Мен: "Шаъбий бизга ривоят қилган бир ҳадис" дедим. У: "Шаъбий сизларга нима ривоят қилди?" деди. Мен: "У бизга Бурайда ибн Ҳусайб ал-Асламийдан ривоят қилди: у: ‹Фақат кўз (тегиши) ёки заҳар (чақиши)дан (бошқасига) руқя йўқ› деди" дедим. У: "Эшитганига амал қилган киши яхшилик қилибди; лекин бизга Ибн Аббос Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)дан ривоят қилди: У: ‹Менга умматлар кўрсатилди; мен бир Набийни кўрдим — у билан бирга бир кичик тўда (бор); ва бир Набийни — у билан бирга битта-иккита киши; ва бир Набийни — у билан бирга ҳеч ким йўқ. Шу пайт менга бир улкан қорамти (оломон) кўтарилди; мен уларни ўз умматим деб ўйладим. Менга: «Бу — Мусо (соллаллаҳу алайҳи васаллам) ва унинг қавми; лекин уфққа қара» дейилди. Мен қарадим — қарасам, бир улкан қорамти. Менга: «Бошқа уфққа қара» дейилди — қарасам, бир улкан қорамти. Менга: «Бу — сенинг умматинг; улар билан бирга етмиш минг (киши) бор — улар жаннатга ҳисобсиз ва азобсиз киради» дейилди› деди" деди. Кейин (Набий) туриб, ўз манзилига кирди. Одамлар — ҳисобсиз ва азобсиз жаннатга кирадиган ўшал (кишилар) ҳақида — (баҳсга) шўнғиди. Баъзилари: "Эҳтимол улар Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)га саҳоба бўлганлардир" деди. Баъзилари: "Эҳтимол улар Исломда туғилиб, Аллаҳга шерик келтирмаганлардир" деди — ва (яна) баъзи нарсаларни зикр қилдилар. Бас Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) уларнинг олдига чиқиб: "Нимага шўнғиб (баҳслашиб) ётибсиз?" деди. Улар унга хабар бердилар. У: "Улар — (бошқага) руқя қилмайдиганлар, (бошқадан) руқя сўрамайдиганлар, (қуш билан) шумланмайдиганлар ва ўз Роббига таваккал қиладиганлар" деди. Бас Уккоша ибн Миҳсан туриб: "Аллаҳга — мени улардан қилишини — дуо қил" деди. У: "Сен улардансан" деди. Кейин бошқа бир киши туриб: "Аллаҳга — мени улардан қилишини — дуо қил" деди. У: "Бунда Уккоша сендан ўзиб кетди" деди.

Ўхшаш ҳадислар

Мавзуси яқин ҳадислар — бошқа тўпламлардан ҳам