حَدَّثَنَا أَبُو الْيَمَانِ، أَخْبَرَنَا شُعَيْبٌ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، قَالَ حَدَّثَنِي سَعِيدُ بْنُ الْمُسَيَّبِ، أَنَّ أَبَا هُرَيْرَةَ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ " يَدْخُلُ الْجَنَّةَ مِنْ أُمَّتِي زُمْرَةٌ هِيَ سَبْعُونَ أَلْفًا، تُضِيءُ وُجُوهُهُمْ إِضَاءَةَ الْقَمَرِ ". فَقَامَ عُكَاشَةُ بْنُ مِحْصَنٍ الأَسَدِيُّ يَرْفَعُ نَمِرَةً عَلَيْهِ قَالَ ادْعُ اللَّهَ لِي يَا رَسُولَ اللَّهِ أَنْ يَجْعَلَنِي مِنْهُمْ. فَقَالَ " اللَّهُمَّ اجْعَلْهُ مِنْهُمْ ". ثُمَّ قَامَ رَجُلٌ مِنَ الأَنْصَارِ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ ادْعُ اللَّهَ أَنْ يَجْعَلَنِي مِنْهُمْ. فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ " سَبَقَكَ عُكَاشَةُ ".
Абул Ямон, Шуъайбдан, у Зуҳрийдан: Менга Саид ибнул Мусайяб айтиб берди: Абу Ҳурайра (розияллаҳу анҳу): Мен Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламнинг шундай деяётганларини эшитдим: «Умматимдан бир гуруҳ — улар етмиш минг(киши) — жаннатга киради, уларнинг юзлари ой ёритгандек ёритиб туради» дедилар. Шунда Уккоша ибн Миҳсан Асадий устидаги намира(йўл-йўл мато)ни кўтариб туриб: Менга Аллаҳга дуо қилинг, эй Расулуллаҳ, мени улардан қилсин, деди. У: «Аллаҳим, уни улардан қил» дедилар. Сўнг Ансордан бир киши туриб: Эй Расулуллаҳ, Аллаҳга дуо қилинг, мени улардан қилсин, деди. Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам: «Уккоша сени ўзиб кетди» дедилар.