حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ، حَدَّثَنَا يَعْقُوبُ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ، عَنْ أَبِي حَازِمٍ، عَنْ سَهْلِ بْنِ سَعْدٍ، قَالَ جَاءَتِ امْرَأَةٌ بِبُرْدَةٍ ـ قَالَ سَهْلٌ هَلْ تَدْرِي مَا الْبُرْدَةُ قَالَ نَعَمْ هِيَ الشَّمْلَةُ، مَنْسُوجٌ فِي حَاشِيَتِهَا ـ قَالَتْ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنِّي نَسَجْتُ هَذِهِ بِيَدِي أَكْسُوكَهَا. فَأَخَذَهَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم مُحْتَاجًا إِلَيْهَا، فَخَرَجَ إِلَيْنَا وَإِنَّهَا لإِزَارُهُ، فَجَسَّهَا رَجُلٌ مِنَ الْقَوْمِ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ اكْسُنِيهَا. قَالَ " نَعَمْ ". فَجَلَسَ مَا شَاءَ اللَّهُ فِي الْمَجْلِسِ، ثُمَّ رَجَعَ، فَطَوَاهَا ثُمَّ أَرْسَلَ بِهَا إِلَيْهِ. فَقَالَ لَهُ الْقَوْمُ مَا أَحْسَنْتَ، سَأَلْتَهَا إِيَّاهُ وَقَدْ عَرَفْتَ أَنَّهُ لاَ يَرُدُّ سَائِلاً. فَقَالَ الرَّجُلُ وَاللَّهِ مَا سَأَلْتُهَا إِلاَّ لِتَكُونَ كَفَنِي يَوْمَ أَمُوتُ. قَالَ سَهْلٌ فَكَانَتْ كَفَنَهُ.
Қутайба ибн Саид, Яъқуб ибн Абдураҳмондан, у Абу Ҳозимдан, у Саҳл ибн Саъддан ривоят қилади: У: Бир аёл бурда (чопон) келтирди — Саҳл: Бурда нима эканини биласанми? деди. У: Ҳа, у — ҳошиясига тўқилган шамла (ридолик мато)дир, деди — У: Эй Расулуллаҳ, мен буни ўз қўлим билан тўқидим, сенга кийдирай (деб келтирдим), деди. Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам уни — унга муҳтож ҳолда — олдилар, сўнг бизнинг олдимизга чиқдилар, у (бурда) уларнинг изори (бел мато)си эди. Қавмдан бир киши уни ушлаб кўрди ва: Эй Расулуллаҳ, буни менга кийдиринг, деди. У: «Ҳа» дедилар. У киши Аллаҳ хоҳлаганча мажлисда ўтирдилар, сўнг қайтдилар, уни ўраб, унга (ўша кишига) юбордилар. Қавм унга: Яхши қилмадинг, сен уни ундан сўрадинг, ҳолбуки сен у киши сўровчини (қуруқ) қайтармаслигини билар эдинг-ку, дедилар. У киши: Валлаҳи, мен уни фақат ўлган куним кафаним бўлиши учун сўрадим, деди. Саҳл: У(бурда) унинг кафани бўлди, деди.