5395-ҳадисСаҳиҳи Муслим · Кийим ва безак
وَحَدَّثَنَاهُ ابْنُ أَبِي عُمَرَ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنْ أَبِي فَرْوَةَ الْجُهَنِيِّ، قَالَ سَمِعْتُ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عُكَيْمٍ يَقُولُ كُنَّا عِنْدَ حُذَيْفَةَ بِالْمَدَائِنِ . فَذَكَرَ نَحْوَهُ وَلَمْ يَذْكُرْ فِي الْحَدِيثِ " يَوْمَ الْقِيَامَةِ " .
Бизга буни Ибн Абу Умар ҳам ривоят қилди, бизга Суфён Абу Фарва ал-Жуҳанийдан ривоят қилди, у деди: Мен Абдуллаҳ ибн Укаймни шундай деганини эшитдим: Биз Мадоинда Ҳузайфанинг ҳузурида эдик. Сўнг у шунга ўхшаш зикр қилди, аммо ҳадисда «қиёмат куни»ни зикр қилмади.