Саҳиҳи Муслим — 542-ҳадис

Таҳорат китоби · Таҳорат ва ундан кейинги намознинг фазилати

542-ҳадисСаҳиҳи Муслим · Таҳорат китоби

وَحَدَّثَنَا زُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ، حَدَّثَنَا يَعْقُوبُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، حَدَّثَنَا أَبِي، عَنْ صَالِحٍ، قَالَ ابْنُ شِهَابٍ وَلَكِنْ عُرْوَةُ يُحَدِّثُ عَنْ حُمْرَانَ، أَنَّهُ قَالَ فَلَمَّا تَوَضَّأَ عُثْمَانُ قَالَ وَاللَّهِ لأُحَدِّثَنَّكُمْ حَدِيثًا وَاللَّهِ لَوْلاَ آيَةٌ فِي كِتَابِ اللَّهِ مَا حَدَّثْتُكُمُوهُ إِنِّي سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ ‏"‏ لاَ يَتَوَضَّأُ رَجُلٌ فَيُحْسِنُ وُضُوءَهُ ثُمَّ يُصَلِّي الصَّلاَةَ إِلاَّ غُفِرَ لَهُ مَا بَيْنَهُ وَبَيْنَ الصَّلاَةِ الَّتِي تَلِيهَا ‏"‏ ‏.‏ قَالَ عُرْوَةُ الآيَةُ ‏{‏ إِنَّ الَّذِينَ يَكْتُمُونَ مَا أَنْزَلْنَا مِنَ الْبَيِّنَاتِ وَالْهُدَى‏}‏ إِلَى قَوْلِهِ ‏{‏ اللاَّعِنُونَ‏}‏

Солиҳ айтди: Ибн Шиҳоб: "Лекин Урва, Ҳумрондан ривоят қилиб айтди" деди: У (Ҳумрон): "Усмон вузу қилганида: ‹Валлаҳи, мен сизларга бир ҳадисни айтиб бераман; валлаҳи, Аллаҳнинг китобида бир оят бўлмаганида — сизларга уни айтмас эдим; мен Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)ни: «Бир киши вузу қилиб, вузуни мукаммал бажариб, кейин намоз ўқиса — албатта унга у билан ундан кейинги намоз орасидаги (гуноҳлар) кечирилади» деганини эшитдим› деди" деди. Урва: "(Ўша) оят: «Албатта Биз нозил қилган равшан (оят)лар ва ҳидоятни яширадиганлар... — уларни лаънатловчилар (лаънатлайди)» (деган оятдир)" деди.

Ўхшаш ҳадислар

Мавзуси яқин ҳадислар — бошқа тўпламлардан ҳам

Сунани Насоий, 146-ҳадисТаҳорат китоби

Қайси бир киши таҳорат қилиб, таҳоратини чиройли қилса, сўнг намоз ўқиса, унга ўша (намоз) билан кейинги намоз орасидаги (гуноҳлар) — то кейинги намозни ўқигунига қадар — албатта кечирилади,

Саҳиҳи Муслим, 922-ҳадисНамоз китоби

Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) бир отдан йиқилди; (биқини) шилинди; бас бизга ўтирган ҳолда (имом бўлиб) намоз ўқиди — кейин шунга ўхшашни зикр қилди.

Саҳиҳи Муслим, 924-ҳадисНамоз китоби

): Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) бир отга минди ва ундан ағдарилди (йиқилди); ўнг биқини шилинди — уларнинг ҳадиси наҳвида; ва унда: "Тик туриб намоз ўқиса — тик туриб намоз ўқинг" (дейилди).

Саҳиҳи Муслим, 834-ҳадисҲайз китоби

Намозга иқомат айтилди — Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) бир киши билан сирлашяпти; у у билан сирлашишда давом этди — то ашоблари ухлаб қолгунча; кейин келди ва уларга (имом бўлиб) намоз ўқиди.

Саҳиҳи Муслим, 1987-ҳадисЖума намози

Кимки ғусл қилиб, кейин жумага келса ва ўзига тақдир этилганича (нафл) намоз ўқиса, кейин — то (имом) хутбасидан бўшагунга қадар — жим турса, кейин у билан (жумани) ўқиса, унга — у билан кейинги жума орасидаги…

Саҳиҳул Бухорий, 1224-ҳадисНамоздаги унутиш (саҳв саждаси)

Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам бизга намозлардан бирини икки ракат ўқиб бердилар, сўнг (қаъдага ўтирмай) турдилар, ўтирмадилар, одамлар ҳам у зот билан турди. Намозини тугатиб, биз у зотнинг саломини…