وَحَدَّثَنِي أَبُو غَسَّانَ الْمِسْمَعِيُّ، وَمُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى، قَالاَ أَخْبَرَنَا مُعَاذٌ، - وَهُوَ ابْنُ هِشَامٍ - حَدَّثَنِي أَبِي، عَنْ قَتَادَةَ، عَنْ سَعِيدِ بْنِ الْمُسَيَّبِ، أَنَّ مُعَاوِيَةَ، قَالَ ذَاتَ يَوْمٍ إِنَّكُمْ قَدْ أَحْدَثْتُمْ زِيَّ سَوْءٍ وَإِنَّ نَبِيَّ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم نَهَى عَنِ الزُّورِ . قَالَ وَجَاءَ رَجُلٌ بِعَصًا عَلَى رَأْسِهَا خِرْقَةٌ قَالَ مُعَاوِيَةُ أَلاَ وَهَذَا الزُّورُ . قَالَ قَتَادَةُ يَعْنِي مَا يُكَثِّرُ بِهِ النِّسَاءُ أَشْعَارَهُنَّ مِنَ الْخِرَقِ .
Менга Абу Ғассон ал-Мисмаий ва Муҳаммад ибн Мусанно ривоят қилиб айтдилар: Бизга Муоз — у ибн Ҳишомдир — хабар берди, менга отам Қатодадан, у Саъийд ибн ал-Мусайябдан ривоят қилдики, Муовия бир куни деди: «Сизлар ёмон бир безакни пайдо қилдингиз, ҳолбуки Аллаҳнинг набийси соллаллаҳу алайҳи васаллам зур (ёлғон)дан қайтарган эдилар.» У деди: Бир киши бошида латта ўралган таёқ билан келди. Муовия деди: «Ана, мана шу зур (ёлғон)дир.» Қатода деди: Яъни аёллар латта билан сочларини кўпайтирадиган нарсани назарда тутади.