حَدَّثَنِي أَبُو كُرَيْبٍ، مُحَمَّدُ بْنُ الْعَلاَءِ وَابْنُ أَبِي عُمَرَ - قَالَ أَبُو كُرَيْبٍ أَخْبَرَنَا وَقَالَ، ابْنُ أَبِي عُمَرَ حَدَّثَنَا وَاللَّفْظُ، لَهُ - قَالاَ حَدَّثَنَا مَرْوَانُ، - يَعْنِيَانِ الْفَزَارِيَّ - عَنْ حُمَيْدٍ، عَنْ أَنَسٍ، قَالَ نَادَى رَجُلٌ رَجُلاً بِالْبَقِيعِ يَا أَبَا الْقَاسِمِ . فَالْتَفَتَ إِلَيْهِ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم . فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنِّي لَمْ أَعْنِكَ إِنَّمَا دَعَوْتُ فُلاَنًا . فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " تَسَمَّوْا بِاسْمِي وَلاَ تَكَنَّوْا بِكُنْيَتِي " .
Менга Абу Курайб Муҳаммад ибн ал-Ало ва ибн Абу Умар ривоят қилдилар — Абу Курайб «хабар берди» деди, ибн Абу Умар эса «ривоят қилди» деди ва лафз уники — улар айтдилар: Бизга Марвон — яъни иккаласи ал-Фазорийни назарда тутади — Ҳумайддан, у Анасдан ривоят қилди, у шундай деди: Бир киши Бақиъда бошқа бир кишини «Эй Абул-Қосим!» деб чақирди. Шунда Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам унга ўгирилдилар. У деди: «Эй Расулуллаҳ, мен сизни назарда тутмадим, фақат фалончини чақирдим.» Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам дедилар: «Менинг исмимни қўйинглар, лекин менинг куням билан куня қўйманглар.»