حَدَّثَنَا مَحْمُودُ بْنُ غَيْلاَنَ، حَدَّثَنَا أَبُو دَاوُدَ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ قَتَادَةَ، حَدَّثَنَا أَنَسُ بْنُ مَالِكٍ، عَنْ أُسَيْدِ بْنِ حُضَيْرٍ، أَنَّ رَجُلاً، مِنَ الأَنْصَارِ قَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ اسْتَعْمَلْتَ فُلاَنًا وَلَمْ تَسْتَعْمِلْنِي . فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " إِنَّكُمْ سَتَرَوْنَ بَعْدِي أَثَرَةً فَاصْبِرُوا حَتَّى تَلْقَوْنِي عَلَى الْحَوْضِ " . قَالَ أَبُو عِيسَى وَهَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ .
Бизга Маҳмуд ибн Ғайлон ривоят қилди, у деди: бизга Абу Довуд ривоят қилди, у деди: бизга Шуъба ривоят қилди, Қатодадан, (у деди:) бизга Анас ибн Молик ривоят қилди, Усайд ибн Ҳузайрдан (ривоят қилдики), ансорлардан бир киши: «Эй Расулуллаҳ, фалончини (амалга) тайинладингиз-у, мени тайинламадингиз,» деди. Шунда Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Албатта, мендан кейин (ўзгаларни) ўзингиздан афзал кўришни (яъни устун қўйишни) кўрасизлар; бас, мени Ҳавз (бўйида) учратгунингизча сабр қилинглар,» дедилар. Абу Исо (Термизий) деди: бу ҳадис ҳасан саҳиҳдир.