حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ، حَدَّثَنَا غُنْدَرٌ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، قَالَ سَمِعْتُ قَتَادَةَ، عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ، عَنْ أُسَيْدِ بْنِ حُضَيْرٍ، أَنَّ رَجُلاً، مِنَ الأَنْصَارِ قَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ، أَلاَ تَسْتَعْمِلُنِي كَمَا اسْتَعْمَلْتَ فُلاَنًا قَالَ " سَتَلْقَوْنَ بَعْدِي أَثَرَةً فَاصْبِرُوا حَتَّى تَلْقَوْنِي عَلَى الْحَوْضِ ".
Муҳаммад ибн Башшор менга айтди, Ғундар бизга айтди, Шуъба бизга айтди, у деди: Қатодани эшитдим, Анас ибн Моликдан, Усайд ибн Ҳузайрдан: Ансордан бир киши: «Эй Расулуллаҳ, сен фалонни (ишга) ишлатгандек, мени ҳам (ишга) ишлатмайсанми (амалдор қилмайсанми)?», деди. У: «Сизлар мендан кейин (бошқаларнинг) ўзини устун қўйишини (жахлни) учратасизлар; бас, мени Ҳавзда учратгунингизгача сабр қилинглар», деди.