حَدَّثَنِي أَبُو مَعْنٍ الرَّقَاشِيُّ، زَيْدُ بْنُ يَزِيدَ أَخْبَرَنَا عُمَرُ بْنُ يُونُسَ، حَدَّثَنَا عِكْرِمَةُ، - وَهُوَ ابْنُ عَمَّارٍ - قَالَ قَالَ إِسْحَاقُ قَالَ أَنَسٌ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم مِنْ أَحْسَنِ النَّاسِ خُلُقًا فَأَرْسَلَنِي يَوْمًا لِحَاجَةٍ فَقُلْتُ وَاللَّهِ لاَ أَذْهَبُ . وَفِي نَفْسِي أَنْ أَذْهَبَ لِمَا أَمَرَنِي بِهِ نَبِيُّ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَخَرَجْتُ حَتَّى أَمُرَّ عَلَى صِبْيَانٍ وَهُمْ يَلْعَبُونَ فِي السُّوقِ فَإِذَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَدْ قَبَضَ بِقَفَاىَ مِنْ وَرَائِي - قَالَ - فَنَظَرْتُ إِلَيْهِ وَهُوَ يَضْحَكُ فَقَالَ " يَا أُنَيْسُ أَذَهَبْتَ حَيْثُ أَمَرْتُكَ " . قَالَ قُلْتُ نَعَمْ أَنَا أَذْهَبُ يَا رَسُولَ اللَّهِ . قَالَ أَنَسٌ وَاللَّهِ لَقَدْ خَدَمْتُهُ تِسْعَ سِنِينَ مَا عَلِمْتُهُ قَالَ لِشَىْءٍ صَنَعْتُهُ لِمَ فَعَلْتَ كَذَا وَكَذَا أَوْ لِشَىْءٍ تَرَكْتُهُ هَلاَّ فَعَلْتَ كَذَا وَكَذَا .
Менга Абу Маън ар-Рақоший Зайд ибн Язид ривоят қилди: Бизга Умар ибн Юнус хабар берди: Бизга Икрима — у ибн Аммор — ривоят қилди: Ишоқ айтди: Анас айтди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам одамларнинг хулқи энг гўзали эдилар. Бир куни мени бир иш учун юбордилар, мен: «Валлаҳи, бормайман», дедим, аммо кўнглимда Аллаҳнинг Набийси соллаллаҳу алайҳи васаллам буюрган иш учун бориш бор эди. Мен чиқиб, бозорда ўйнаётган болалар олдидан ўтдим, шунда Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам ортимдан келиб, энсамдан ушладилар — у айтди: — Мен у зотга қарадим, у зот кулар эдилар ва дедилар: «Эй Унайс, мен буюрган жойга бордингми?» Мен: «Ҳа, бораман, эй Расулуллаҳ», дедим. Анас айтди: Валлаҳи, мен у зотга тўққиз йил хизмат қилдим, у зот мен қилган бирор нарса учун: «Буни нега бундай-бундай қилдинг?» ёки мен тарк қилган бирор нарса учун: «Буни нега бундай-бундай қилмадинг?» деганларини билмайман.