حَدَّثَنَا مَخْلَدُ بْنُ خَالِدٍ الشَّعِيرِيُّ، حَدَّثَنَا عُمَرُ بْنُ يُونُسَ، حَدَّثَنَا عِكْرِمَةُ، - يَعْنِي ابْنَ عَمَّارٍ - قَالَ حَدَّثَنِي إِسْحَاقُ، - يَعْنِي ابْنَ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي طَلْحَةَ - قَالَ قَالَ أَنَسٌ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم مِنْ أَحْسَنِ النَّاسِ خُلُقًا فَأَرْسَلَنِي يَوْمًا لِحَاجَةٍ فَقُلْتُ وَاللَّهِ لاَ أَذْهَبُ . وَفِي نَفْسِي أَنْ أَذْهَبَ لِمَا أَمَرَنِي بِهِ نَبِيُّ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم . قَالَ فَخَرَجْتُ حَتَّى أَمُرَّ عَلَى صِبْيَانٍ وَهُمْ يَلْعَبُونَ فِي السُّوقِ فَإِذَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَابِضٌ بِقَفَاىَ مِنْ وَرَائِي فَنَظَرْتُ إِلَيْهِ وَهُوَ يَضْحَكُ فَقَالَ " يَا أُنَيْسُ اذْهَبْ حَيْثُ أَمَرْتُكَ " . قُلْتُ نَعَمْ أَنَا أَذْهَبُ يَا رَسُولَ اللَّهِ . قَالَ أَنَسٌ وَاللَّهِ لَقَدْ خَدَمْتُهُ سَبْعَ سِنِينَ أَوْ تِسْعَ سِنِينَ مَا عَلِمْتُ قَالَ لِشَىْءٍ صَنَعْتُ لِمَ فَعَلْتَ كَذَا وَكَذَا . وَلاَ لِشَىْءٍ تَرَكْتُ هَلاَّ فَعَلْتَ كَذَا وَكَذَا .
Бизга Махлад ибн Холид аш-Шаъирий ривоят қилди, бизга Умар ибн Юнус ривоят қилди, бизга Икрима — яъни Ибн Аммор — ривоят қилди, у деди: менга Ишоқ — яъни Ибн Абдуллаҳ ибн Абу Талҳа — ривоят қилди, у деди: Анас деди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам одамларнинг энг гўзал ахлоқлиси эди. У бир куни мени бир ҳожат учун жўнатди. Мен: «Аллаҳга қасамки, бормайман» дедим. Ҳолбуки кўнглимда Аллаҳнинг Набийси соллаллаҳу алайҳи васаллам буюрган ишга боришни ўйлардим. (Анас) деди: Бас, мен чиқиб, бозорда ўйнаётган болалар ёнига ўтдим. Шу пайт Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам ортимдан келиб, энсамдан ушлади. Мен унга қарадим, у кулаётганди ва: «Эй Унайс, мен буюрган жойга бор» деди. Мен: «Ҳа, бораман, эй Расулуллаҳ» дедим. Анас деди: Аллаҳга қасамки, мен унга етти йил ёки тўққиз йил хизмат қилдим, мен қилган бирор иш учун: «Нега бундай қилдинг?» деганини ёки мен тарк этган бирор нарса учун: «Нега буни қилмадинг?» деганини билмайман.