6048-ҳадисСаҳиҳи Муслим · Фазилатлар китоби
حَدَّثَنَا أَبُو كُرَيْبٍ، حَدَّثَنَا أَبُو أُسَامَةَ، عَنْ هِشَامٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتْ مَا خُيِّرَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم بَيْنَ أَمْرَيْنِ أَحَدُهُمَا أَيْسَرُ مِنَ الآخَرِ إِلاَّ اخْتَارَ أَيْسَرَهُمَا مَا لَمْ يَكُنْ إِثْمًا فَإِنْ كَانَ إِثْمًا كَانَ أَبْعَدَ النَّاسِ مِنْهُ .
Бизга Абу Курайб ривоят қилди, бизга Абу Усома ривоят қилди, у Ҳишомдан, у отасидан, у Оишадан, у деди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам бири иккинчисидан осонроқ бўлган икки иш орасида ихтиёр берилганда, агар гуноҳ бўлмаса, доимо улардан осонроғини танлардилар. Агар гуноҳ бўлса, ундан одамларнинг энг узоғи бўлардилар.