حَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ رَافِعٍ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ، أَخْبَرَنَا مَعْمَرٌ، عَنْ هَمَّامِ بْنِ مُنَبِّهٍ، قَالَ هَذَا مَا حَدَّثَنَا أَبُو هُرَيْرَةَ، عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَذَكَرَ أَحَادِيثَ مِنْهَا وَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " كَانَتْ بَنُو إِسْرَائِيلَ يَغْتَسِلُونَ عُرَاةً يَنْظُرُ بَعْضُهُمْ إِلَى سَوْأَةِ بَعْضٍ وَكَانَ مُوسَى عَلَيْهِ السَّلاَمُ يَغْتَسِلُ وَحْدَهُ فَقَالُوا وَاللَّهِ مَا يَمْنَعُ مُوسَى أَنْ يَغْتَسِلَ مَعَنَا إِلاَّ أَنَّهُ آدَرُ . قَالَ فَذَهَبَ مَرَّةً يَغْتَسِلُ فَوَضَعَ ثَوْبَهُ عَلَى حَجَرٍ فَفَرَّ الْحَجَرُ بِثَوْبِهِ - قَالَ - فَجَمَحَ مُوسَى بِأَثَرِهِ يَقُولُ ثَوْبِي حَجَرُ ثَوْبِي حَجَرُ . حَتَّى نَظَرَتْ بَنُو إِسْرَائِيلَ إِلَى سَوْأَةِ مُوسَى فَقَالُوا وَاللَّهِ مَا بِمُوسَى مِنْ بَأْسٍ . فَقَامَ الْحَجَرُ بَعْدُ حَتَّى نُظِرَ إِلَيْهِ - قَالَ - فَأَخَذَ ثَوْبَهُ فَطَفِقَ بِالْحَجَرِ ضَرْبًا " . قَالَ أَبُو هُرَيْرَةَ وَاللَّهِ إِنَّهُ بِالْحَجَرِ نَدَبٌ سِتَّةٌ أَوْ سَبْعَةٌ ضَرْبُ مُوسَى عَلَيْهِ السَّلاَمُ بِالْحَجَرِ .
Менга Муҳаммад ибн Рофиъ ривоят қилди, бизга Абдурраззоқ ривоят қилди, бизга Маъмар хабар берди, у Ҳаммом ибн Мунаббиҳдан ривоят қилди, у деди: Бу — Абу Ҳурайра бизга Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламдан ривоят қилган нарсалардир. У бир неча ҳадис зикр қилди, улардан бири: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам дедилар: «Бани Исроил яланғоч чўмилар, бири иккинчисининг авратига қарар эди. Мусо алайҳиссалом эса ёлғиз ўзи чўмилар эди. Шунда улар: ‹Аллаҳ ҳаққи, Мусо бизга қўшилиб чўмилмаслигига сабаби унинг чурраси борлигидан бошқа нарса эмас› дедилар. Бир куни у чўмилмоқчи бўлиб борди ва кийимини бир тошнинг устига қўйди. Тош кийими билан қочиб кетди. Мусо унинг изидан ‹Кийимим, эй тош! Кийимим, эй тош!› деб югурди. Токи Бани Исроил Мусонинг авратига қараб: ‹Аллаҳ ҳаққи, Мусода ҳеч қандай нуқсон йўқ экан› дедилар. Шундан кейин тош тўхтади, токи унга қаралди. Мусо кийимини олиб, тошга ура бошлади». Абу Ҳурайра деди: Аллаҳ ҳаққи, тошда Мусо алайҳиссалом урганидан олтита ёки еттита из қолди.