6360-ҳадисСаҳиҳи Муслим · Саҳобалар фазилатлари
حَدَّثَنَا إِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ الْحَنْظَلِيُّ، أَخْبَرَنَا النَّضْرُ بْنُ شُمَيْلٍ، حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ، بْنُ الْمُغِيرَةِ حَدَّثَنَا حُمَيْدُ بْنُ هِلاَلٍ، بِهَذَا الإِسْنَادِ وَزَادَ بَعْدَ قَوْلِهِ قُلْتُ فَاكْفِنِي حَتَّى أَذْهَبَ فَأَنْظُرَ . قَالَ نَعَمْ وَكُنْ عَلَى حَذَرٍ مِنْ أَهْلِ مَكَّةَ فَإِنَّهُمْ قَدْ شَنِفُوا لَهُ وَتَجَهَّمُوا .
Бизга Ишоқ ибн Иброҳим ал-Ҳанзалий ҳадис айтди, бизга ан-Назр ибн Шумайл хабар берди, бизга Сулаймон ибн ал-Муғира ҳадис айтди, бизга Ҳумайд ибн Ҳилол шу иснод билан ҳадис айтди ва у: «Сен менга етар, мен бориб кўриб келай», деган сўзидан кейин шуни қўшди: «(Унайс) деди: Ҳа, ва Макка аҳлидан эҳтиёт бўл, чунки улар унга ғазабланиб, қош чимирдилар».