وَحَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَ��َا وَكِيعٌ، وَأَبُو أُسَامَةَ عَنْ إِسْمَاعِيلَ، ح وَحَدَّثَنَا ابْنُ نُمَيْرٍ، حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ إِدْرِيسَ، حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ، عَنْ قَيْسٍ، عَنْ جَرِيرٍ، قَالَ مَا حَجَبَنِي رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم مُنْذُ أَسْلَمْتُ وَلاَ رَآنِي إِلاَّ تَبَسَّمَ فِي وَجْهِي . زَادَ ابْنُ نُمَيْرٍ فِي حَدِيثِهِ عَنِ ابْنِ إِدْرِيسَ وَلَقَدْ شَكَوْتُ إِلَيْهِ أَنِّي لاَ أَثْبُتُ عَلَى الْخَيْلِ فَضَرَبَ بِيَدِهِ فِي صَدْرِي وَقَالَ " اللَّهُمَّ ثَبِّتْهُ وَاجْعَلْهُ هَادِيًا مَهْدِيًّا " .
Ва бизга Абу Бакр ибн Абу Шайба ҳадис айтди, бизга Вакиъ ва Абу Усома Исмоилдан ҳадис айтдилар (ҳ), шунингдек бизга Ибн Нумайр ҳадис айтди, бизга Абдуллаҳ ибн Идрис ҳадис айтди, бизга Исмоил Қайсдан, у Жарирдан ривоят қилиб айтди: Ислом келтирганимдан бери Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам мени (киришдан) тўсмадилар ва мени ҳар кўрганларида албатта юзимга қараб кулдилар. Ибн Нумайр ўз ҳадисида Ибн Идрисдан (шуни) қўшди: «Мен унга от устида туролмаслигимдан шикоят қилдим, шунда у қўллари билан кўкрагимга уриб: Аллаҳумма, уни от устида собит қил ва уни йўл кўрсатувчи ва ҳидоятланган қилгин, дедилар».