حَدَّثَنَا إِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ الْحَنْظَلِيُّ، وَمُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى، وَمُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ، - قَالَ إِسْحَاقُ أَخْبَرَنَا وَقَالَ الآخَرَانِ، حَدَّثَنَا - وَاللَّفْظُ، لاِبْنِ الْمُثَنَّى - حَدَّثَنَا مُعَاذُ بْنُ هِشَامٍ، حَدَّثَنِي أَبِي، عَنْ قَتَادَةَ، عَنْ زُرَارَةَ بْنِ أَوْفَى، عَنْ أُسَيْرِ بْنِ جَابِرٍ، قَالَ كَانَ عُمَرُ بْنُ الْخَطَّابِ إِذَا أَتَى عَلَيْهِ أَمْدَادُ أَهْلِ الْيَمَنِ سَأَلَهُمْ أَفِيكُمْ أُوَيْسُ بْنُ عَامِرٍ حَتَّى أَتَى عَلَى أُوَيْسٍ فَقَالَ أَنْتَ أُوَيْسُ بْنُ عَامِرٍ قَالَ نَعَمْ . قَالَ مِنْ مُرَادٍ ثُمَّ مِنْ قَرَنٍ قَالَ نَعَمْ . قَالَ فَكَانَ بِكَ بَرَصٌ فَبَرَأْتَ مِنْهُ إِلاَّ مَوْضِعَ دِرْهَمٍ قَالَ نَعَمْ . قَالَ لَكَ وَالِدَةٌ قَالَ نَعَمْ . قَالَ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ " يَأْتِي عَلَيْكُمْ أُوَيْسُ بْنُ عَامِرٍ مَعَ أَمْدَادِ أَهْلِ الْيَمَنِ مِنْ مُرَادٍ ثُمَّ مِنْ قَرَنٍ كَانَ بِهِ بَرَصٌ فَبَرَأَ مِنْهُ إِلاَّ مَوْضِعَ دِرْهَمٍ لَهُ وَالِدَةٌ هُوَ بِهَا بَرٌّ لَوْ أَقْسَمَ عَلَى اللَّهِ لأَبَرَّهُ فَإِنِ اسْتَطَعْتَ أَنْ يَسْتَغْفِرَ لَكَ فَافْعَلْ " . فَاسْتَغْفِرْ لِي . فَاسْتَغْفَرَ لَهُ . فَقَالَ لَهُ عُمَرُ أَيْنَ تُرِيدُ قَالَ الْكُوفَةَ . قَالَ أَلاَ أَكْتُبُ لَكَ إِلَى عَامِلِهَا قَالَ أَكُونُ فِي غَبْرَاءِ النَّاسِ أَحَبُّ إِلَىَّ . قَالَ فَلَمَّا كَانَ مِنَ الْعَامِ الْمُقْبِلِ حَجَّ رَجُلٌ مِنْ أَشْرَافِهِمْ فَوَافَقَ عُمَرَ فَسَأَلَهُ عَنْ أُوَيْسٍ قَالَ تَرَكْتُهُ رَثَّ الْبَيْتِ قَلِيلَ الْمَتَاعِ . قَالَ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ " يَأْتِي عَلَيْكُمْ أُوَيْسُ بْنُ عَامِرٍ مَعَ أَمْدَادِ أَهْلِ الْيَمَنِ مِنْ مُرَادٍ ثُمَّ مِنْ قَرَنٍ كَانَ بِهِ بَرَصٌ فَبَرَأَ مِنْهُ إِلاَّ مَوْضِعَ دِرْهَمٍ لَهُ وَالِدَةٌ هُوَ بِهَا بَرٌّ لَوْ أَقْسَمَ عَلَى اللَّهِ لأَبَرَّهُ فَإِنِ اسْتَطَعْتَ أَنْ يَسْتَغْفِرَ لَكَ فَافْعَلْ " . فَأَتَى أُوَيْسًا فَقَالَ اسْتَغْفِرْ لِي . قَالَ أَنْتَ أَحْدَثُ عَهْدًا بِسَفَرٍ صَالِحٍ فَاسْتَغْفِرْ لِي . قَالَ اسْتَغْفِرْ لِي . قَالَ أَنْتَ أَحْدَثُ عَهْدًا بِسَفَرٍ صَالِحٍ فَاسْتَغْفِرْ لِي . قَالَ لَقِيتَ عُمَرَ قَالَ نَعَمْ . فَاسْتَغْفَرَ لَهُ . فَفَطِنَ لَهُ النَّاسُ فَانْطَلَقَ عَلَى وَجْهِهِ . قَالَ أُسَيْرٌ وَكَسَوْتُهُ بُرْدَةً فَكَانَ كُلَّمَا رَآهُ إِنْسَانٌ قَالَ مِنْ أَيْنَ لأُوَيْسٍ هَذِهِ الْبُرْدَةُ
Бизга Ишоқ ибн Иброҳим ал-Ҳанзалий, Муҳаммад ибн ал-Мусанно ва Муҳаммад ибн Башшор ривоят қилдилар. Ишоқ: «Бизга хабар берди» деди, қолган иккиси эса: «Бизга ривоят қилди» дедилар — лафз Ибнул-Мусанноники — бизга Муъоз ибн Ҳишом ривоят қилди, менга отам Қатодадан, у Зуроро ибн Авфодан, у Усайр ибн Жобирдан ривоят қилди. У деди: Умар ибн ал-Хаттоб ҳузурига Яман аҳлининг мададкор лашкарлари келганда, улардан: «Сизлар орасида Увайс ибн Омир борми?» деб сўрарди. Токи Увайснинг олдига келди ва: «Сен Увайс ибн Омирмисан?» деди. У: «Ҳа» деди. «Мурод қабиласидан, сўнг Қоран қабиласиданмисан?» деди. У: «Ҳа» деди. «Сенда пес бор эди, ундан бир дирҳам ўрнидан бошқаси тузалдими?» деди. У: «Ҳа» деди. «Онанг борми?» деди. У: «Ҳа» деди. «Мен Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламнинг шундай деганларини эшитдим: ‹Сизларнинг олдингизга Яман аҳлининг мададкор лашкарлари билан Мурод қабиласидан, сўнг Қоран қабиласидан Увайс ибн Омир келади. Унда пес бор эди, ундан бир дирҳам ўрнидан бошқаси тузалди. Унинг онаси бор, у унга яхшилик қилувчидир. Агар у Аллаҳга қасам ичса, Аллаҳ унинг қасамини рўёбга чиқаради. Агар у сен учун истиғфор сўрашига қодир бўлсанг, шундай қил.› Энди мен учун истиғфор сўра» деди. У эса у учун истиғфор сўради. Умар унга: «Қаёққа бормоқчисан?» деди. У: «Куфага» деди. «Сенга у ернинг амалига хат ёзиб бермайми?» деди. У: «Оддий одамлар ичида бўлишим мен учун ёқимлироқдир» деди. Кейинги йили уларнинг ашрофларидан бир киши ҳаж қилди ва Умарга учради. Умар ундан Увайс ҳақида сўради. У: «Мен уни эски уйли, оз мол-мулкли ҳолда қолдирдим» деди. Умар: «Мен Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламнинг шундай деганларини эшитдим: ‹Сизларнинг олдингизга Яман аҳлининг мададкор лашкарлари билан Мурод қабиласидан, сўнг Қоран қабиласидан Увайс ибн Омир келади. Унда пес бор эди, ундан бир дирҳам ўрнидан бошқаси тузалди. Унинг онаси бор, у унга яхшилик қилувчидир. Агар у Аллаҳга қасам ичса, Аллаҳ унинг қасамини рўёбга чиқаради. Агар у сен учун истиғфор сўрашига қодир бўлсанг, шундай қил.›» деди. У Увайснинг олдига келиб: «Мен учун истиғфор сўра» деди. У: «Сен яқиндагина солиҳ сафардан келдингми, сен мен учун истиғфор сўра» деди. У: «Мен учун истиғфор сўра» деди. У: «Сен яқиндагина солиҳ сафардан келдингми, сен мен учун истиғфор сўра» деди. У: «Умарга учрадингми?» деди. У: «Ҳа» деди. Шунда у унинг учун истиғфор сўради. Одамлар уни пайқаб қолдилар, у эса ўз йўлига кетиб қолди. Усайр деди: Мен унга бир бурд (чопон) кийдирдим. Ҳар гал уни бирор киши кўрса: «Увайсга бу бурд қаёқдан келди?» дерди.