وَحَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، وَأَبُو كُرَيْبٍ وَاللَّفْظُ لَهُمَا ح وَحَدَّثَنَا إِسْحَاقُ الْحَنْظَلِيُّ، قَالَ إِسْحَاقُ أَخْبَرَنَا وَقَالَ الآخَرَانِ، حَدَّثَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ، عَنِ الأَعْمَشِ، عَنْ إِبْرَاهِيمَ، عَنِ الأَسْوَدِ، عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتْ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " مَا يُصِيبُ الْمُؤْمِنَ مِنْ شَوْكَةٍ فَمَا فَوْقَهَا إِلاَّ رَفَعَهُ اللَّهُ بِهَا دَرَجَةً أَوْ حَطَّ عَنْهُ بِهَا خَطِيئَةً " .
Бизга Абу Бакр ибн Абу Шайба ва Абу Курайб — лафз икковиники — ривоят қилди (ҳ); бизга Ишоқ ал-Ҳанзалий ривоят қилди. Ишоқ: хабар берди, деди, қолган иккови эса: бизга Абу Муъовия ривоят қилди, деди, у Аъмашдан, у Иброҳимдан, у Асваддан, у Оишадан ривоят қилди. У деди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам дедилар: «Мўминга бир тикон ёки ундан оғирроғи етмайдики, магар Аллаҳ у билан уни бир даража кўтармасин ёки у билан ундан бир хатони тўкмасин.»