باب ثَوَابِ الْمُؤْمِنِ فِيمَا يُصِيبُهُ مِنْ مَرَضٍ أَوْ حُزْنٍ أَوْ نَحْوِ ذَلِكَ حَتَّى الشَّوْكَةِ يُش
حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ مُعَاذٍ، أَخْبَرَنِي أَبِي ح، وَحَدَّثَنَا ابْنُ الْمُثَنَّى، وَابْنُ، بَشَّارٍ قَالاَ حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي عَدِيٍّ، ح وَحَدَّثَنِي بِشْرُ بْنُ خَالِدٍ، أَخْبَرَنَا مُحَمَّدٌ، - يَعْنِي ابْنَ جَعْفَرٍ - كُلُّهُمْ عَنْ شُعْبَةَ، عَنِ الأَعْمَشِ، ح وَحَدَّثَنِي أَبُو بَكْرِ بْنُ نَافِعٍ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ، ح وَحَدَّثَنَا ابْنُ، نُمَيْرٍ حَدَّثَنَا مُصْعَبُ بْنُ الْمِقْدَامِ، كِلاَهُمَا عَنْ سُفْيَانَ، عَنِ الأَعْمَشِ، بِإِسْنَادِ جَرِيرٍ مِثْلَ حَدِيثِهِ .
Бизга Убайдуллаҳ ибн Муъоз ривоят қилди, менга отам хабар берди (ҳ); бизга Ибн Мусанно ва Ибн Башшор ривоят қилиб, иккови: бизга Ибн Абу Адий ривоят қилди, деди (ҳ); менга Бишр ибн Холид ривоят қилди, бизга Муҳаммад — яъни ибн Жаъфар — хабар берди, уларнинг ҳаммаси Шуъбадан, у Аъмашдан (ҳ); менга Абу Бакр ибн Нофиъ ривоят қилди, бизга Абдурраҳмон ривоят қилди (ҳ); бизга Ибн Нумайр ривоят қилди, бизга Мусъаб ибн ал-Миқдом ривоят қилди, иккови Суфёндан, у Аъмашдан Жарийрнинг исноди билан унинг ҳадисига ўхшашини ривоят қилди.
حَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، وَزُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ، وَإِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، قَالَ إِسْحَاقُ أَخْبَرَنَا وَقَالَ الآخَرَانِ، حَدَّثَنَا جَرِيرٌ، عَنِ الأَعْمَشِ، عَنْ إِبْرَاهِيمَ التَّيْمِيِّ، عَنِ الْحَارِثِ بْنِ سُوَيْدٍ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ، قَالَ دَخَلْتُ عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَهُوَ يُوعَكُ فَمَسِسْتُهُ بِيَدِي فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّكَ لَتُوعَكُ وَعْكًا شَدِيدًا . فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " أَجَلْ إِنِّي أُوعَكُ كَمَا يُوعَكُ رَجُلاَنِ مِنْكُمْ " . قَالَ فَقُلْتُ ذَلِكَ أَنَّ لَكَ أَجْرَيْنِ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " أَجَلْ " . ثُمَّ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " مَا مِنْ مُسْلِمٍ يُصِيبُهُ أَذًى مِنْ مَرَضٍ فَمَا سِوَاهُ إِلاَّ حَطَّ اللَّهُ بِهِ سَيِّئَاتِهِ كَمَا تَحُطُّ الشَّجَرَةُ وَرَقَهَا " . وَلَيْسَ فِي حَدِيثِ زُهَيْرٍ فَمَسِسْتُهُ بِيَدِي .
Бизга Усмон ибн Абу Шайба, Зуҳайр ибн Ҳарб ва Ишоқ ибн Иброҳим ривоят қилди. Ишоқ: хабар берди, деди, қолган иккови эса: бизга Жарийр ривоят қилди, деди, у Аъмашдан, у Иброҳим ат-Таймийдан, у Ҳорис ибн Сувайддан, у Абдуллаҳдан ривоят қилди. У деди: Мен Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламнинг олдиларига кирдим, ул зот иситма билан оғриб ётган эдилар. Мен қўлим билан ушлаб кўрдиму: ‹Эй Аллаҳнинг Расули, сиз жуда қаттиқ иситмалаяпсиз›, дедим. Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам: «Ҳа, мен сизлардан икки киши иситмалагани каби иситмалаяпман», дедилар. Мен: ‹Бу сизга икки баробар ажр борлиги учунми?›, дедим. Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам: «Ҳа», дедилар. Сўнг Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам: «Қайсики мусулмонга касалликдан ёки ундан ўзга нарсадан бирор озор етса, Аллаҳ у билан унинг гуноҳларини дарахт баргини тўккани каби тўкиб ташламай қолмайди», дедилар. Зуҳайрнинг ҳадисида «Мен қўлим билан ушлаб кўрдим» дегани йўқ.
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، وَأَبُو كُرَيْبٍ قَالاَ حَدَّثَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ، ح وَحَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ رَافِعٍ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، ح وَحَدَّثَنَا إِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، أَخْبَرَنَا عِيسَى بْنُ يُونُسَ، وَيَحْيَى بْنُ عَبْدِ الْمَلِكِ بْنِ أَبِي غَنِيَّةَ، كُلُّهُمْ عَنِ الأَعْمَشِ، بِإِسْنَادِ جَرِيرٍ . نَحْوَ حَدِيثِهِ وَزَادَ فِي حَدِيثِ أَبِي مُعَاوِيَةَ قَالَ " نَعَمْ وَالَّذِي نَفْسِي بِيَدِهِ مَا عَلَى الأَرْضِ مُسْلِمٌ " .
Бизга Абу Бакр ибн Абу Шайба ва Абу Курайб ривоят қилиб, иккови: бизга Абу Муъовия ривоят қилди, деди (ҳ); менга Муҳаммад ибн Рофиъ ривоят қилди, бизга Абдурраззоқ ривоят қилди, бизга Суфён ривоят қилди (ҳ); бизга Ишоқ ибн Иброҳим ривоят қилди, бизга Ийсо ибн Юнус ва Яҳё ибн Абдулмалик ибн Абу Ғанийя хабар берди, уларнинг ҳаммаси Аъмашдан Жарийрнинг исноди билан унинг ҳадисига ўхшашини ривоят қилди. Абу Муъовиянинг ҳадисида ортиғи бор: У деди: «Ҳа, жоним қўлида бўлган Зот билан қасамки, ер юзида ҳеч бир мусулмон йўқки...»
حَدَّثَنَا زُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ، وَإِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، جَمِيعًا عَنْ جَرِيرٍ، قَالَ زُهَيْرٌ حَدَّثَنَا جَرِيرٌ، عَنْ مَنْصُورٍ، عَنْ إِبْرَاهِيمَ، عَنِ الأَسْوَدِ، قَالَ دَخَلَ شَبَابٌ مِنْ قُرَيْشٍ عَلَى عَائِشَةَ وَهِيَ بِمِنًى وَهُمْ يَضْحَكُونَ فَقَالَتْ مَا يُضْحِكُكُمْ قَالُوا فُلاَنٌ خَرَّ عَلَى طُنُبِ فُسْطَاطٍ فَكَادَتْ عُنُقُهُ أَوْ عَيْنُهُ أَنْ تَذْهَبَ . فَقَالَتْ لاَ تَضْحَكُوا فَإِنِّي سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ " مَا مِنْ مُسْلِمٍ يُشَاكُ شَوْكَةً فَمَا فَوْقَهَا إِلاَّ كُتِبَتْ لَهُ بِهَا دَرَجَةٌ وَمُحِيَتْ عَنْهُ بِهَا خَطِيئَةٌ " .
Бизга Зуҳайр ибн Ҳарб ва Ишоқ ибн Иброҳим, иккови Жарийрдан ривоят қилди. Зуҳайр: бизга Жарийр ривоят қилди, деди, у Мансурдан, у Иброҳимдан, у Асваддан ривоят қилди. У деди: Қурайшдан бир неча йигит Оишанинг олдига кирдилар — у Минода эди — улар кулишар эди. Оиша: ‹Сизларни нима кулдиряпти?›, деди. Улар: ‹Фалон киши чодир арқонининг устига йиқилиб, бўйнини ёки кўзини йўқотаёзди›, дедилар. Шунда у: ‹Кулмангиз, мен Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламнинг шундай деганларини эшитганман›, деди: «Қайсики мусулмонга бир тикон ёки ундан оғирроғи санчилса, албатта унга шу билан бир даража ёзилади ва шу билан ундан бир хато ўчирилади.»
وَحَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، وَأَبُو كُرَيْبٍ وَاللَّفْظُ لَهُمَا ح وَحَدَّثَنَا إِسْحَاقُ الْحَنْظَلِيُّ، قَالَ إِسْحَاقُ أَخْبَرَنَا وَقَالَ الآخَرَانِ، حَدَّثَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ، عَنِ الأَعْمَشِ، عَنْ إِبْرَاهِيمَ، عَنِ الأَسْوَدِ، عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتْ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " مَا يُصِيبُ الْمُؤْمِنَ مِنْ شَوْكَةٍ فَمَا فَوْقَهَا إِلاَّ رَفَعَهُ اللَّهُ بِهَا دَرَجَةً أَوْ حَطَّ عَنْهُ بِهَا خَطِيئَةً " .
Бизга Абу Бакр ибн Абу Шайба ва Абу Курайб — лафз икковиники — ривоят қилди (ҳ); бизга Ишоқ ал-Ҳанзалий ривоят қилди. Ишоқ: хабар берди, деди, қолган иккови эса: бизга Абу Муъовия ривоят қилди, деди, у Аъмашдан, у Иброҳимдан, у Асваддан, у Оишадан ривоят қилди. У деди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам дедилар: «Мўминга бир тикон ёки ундан оғирроғи етмайдики, магар Аллаҳ у билан уни бир даража кўтармасин ёки у билан ундан бир хатони тўкмасин.»
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ نُمَيْرٍ، حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بِشْرٍ، حَدَّثَنَا هِشَامٌ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتْ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " لاَ تُصِيبُ الْمُؤْمِنَ شَوْكَةٌ فَمَا فَوْقَهَا إِلاَّ قَصَّ اللَّهُ بِهَا مِنْ خَطِيئَتِهِ " .
Бизга Муҳаммад ибн Абдуллаҳ ибн Нумайр ривоят қилди, бизга Муҳаммад ибн Бишр ривоят қилди, бизга Ҳишом отасидан, у Оишадан ривоят қилди. У деди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам дедилар: «Мўминга бир тикон ёки ундан оғирроғи санчилмайдики, магар Аллаҳ у билан унинг хатосидан камайтирмасин.»
حَدَّثَنَا أَبُو كُرَيْبٍ، حَدَّثَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ، حَدَّثَنَا هِشَامٌ، بِهَذَا الإِسْنَادِ .
Бизга Абу Курайб ривоят қилди, бизга Абу Муъовия ривоят қилди, бизга Ҳишом шу иснод билан ривоят қилди.
حَدَّثَنِي أَبُو الطَّاهِرِ، أَخْبَرَنَا ابْنُ وَهْبٍ، أَخْبَرَنِي مَالِكُ بْنُ أَنَسٍ، وَيُونُسُ بْنُ يَزِيدَ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنْ عُرْوَةَ بْنِ الزُّبَيْرِ، عَنْ عَائِشَةَ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ " مَا مِنْ مُصِيبَةٍ يُصَابُ بِهَا الْمُسْلِمُ إِلاَّ كُفِّرَ بِهَا عَنْهُ حَتَّى الشَّوْكَةِ يُشَاكُهَا " .
Менга Абу Тоҳир ривоят қилди, бизга Ибн Ваҳб хабар берди, менга Молик ибн Анас ва Юнус ибн Язид Ибн Шиҳобдан, у Урва ибн Зубайрдан, у Оишадан хабар берди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам дедилар: «Мусулмонга етадиган ҳеч бир мусибат йўқки, магар у билан ундан каффорат бўлмасин, ҳатто унга санчилган тикон ҳам.»
حَدَّثَنَا أَبُو الطَّاهِرِ، أَخْبَرَنَا ابْنُ وَهْبٍ، أَخْبَرَنِي مَالِكُ بْنُ أَنَسٍ، عَنْ يَزِيدَ بْنِ خُصَيْفَةَ، عَنْ عُرْوَةَ بْنِ الزُّبَيْرِ، عَنْ عَائِشَةَ، زَوْجِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ " لاَ يُصِيبُ الْمُؤْمِنَ مِنْ مُصِيبَةٍ حَتَّى الشَّوْكَةِ إِلاَّ قُصَّ بِهَا مِنْ خَطَايَاهُ أَوْ كُفِّرَ بِهَا مِنْ خَطَايَاهُ " . لاَ يَدْرِي يَزِيدُ أَيَّتُهُمَا قَالَ عُرْوَةُ .
Бизга Абу Тоҳир ривоят қилди, бизга Ибн Ваҳб хабар берди, менга Молик ибн Анас Язид ибн Хусайфадан, у Урва ибн Зубайрдан, у Набий соллаллаҳу алайҳи васалламнинг завжаси Оишадан хабар берди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам дедилар: «Мўминга бир мусибат етмайди — ҳатто тикон ҳам — магар у билан унинг хатоларидан камайтирилмасин ёки у билан унинг хатоларидан кечирилмасин.» Язид Урва икковидан қайси бирини айтганини билмайди.
حَدَّثَنِي حَرْمَلَةُ بْنُ يَحْيَى، أَخْبَرَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ وَهْبٍ، أَخْبَرَنَا حَيْوَةُ، حَدَّثَنَا ابْنُ الْهَادِ، عَنْ أَبِي بَكْرِ بْنِ حَزْمٍ، عَنْ عَمْرَةَ، عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتْ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ " مَا مِنْ شَىْءٍ يُصِيبُ الْمُؤْمِنَ حَتَّى الشَّوْكَةِ تُصِيبُهُ إِلاَّ كَتَبَ اللَّهُ لَهُ بِهَا حَسَنَةً أَوْ حُطَّتْ عَنْهُ بِهَا خَطِيئَةٌ " .
Менга Ҳармала ибн Яҳё ривоят қилди, бизга Абдуллаҳ ибн Ваҳб хабар берди, бизга Ҳайва хабар берди, бизга Ибн ал-Ҳод Абу Бакр ибн Ҳазмдан, у Амрадан, у Оишадан ривоят қилди. У деди: Мен Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламнинг шундай деганларини эшитдим: «Мўминга етадиган ҳеч бир нарса йўқки — ҳатто унга етадиган тикон ҳам — магар Аллаҳ у билан унга бир яхшилик ёзмасин ёки у билан ундан бир хато тўкилмасин.»
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، وَأَبُو كُرَيْبٍ قَالاَ حَدَّثَنَا أَبُو أُسَامَةَ، عَنِ الْوَلِيدِ بْنِ، كَثِيرٍ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عَمْرِو بْنِ عَطَاءٍ، عَنْ عَطَاءِ بْنِ يَسَارٍ، عَنْ أَبِي سَعِيدٍ، وَأَبِي، هُرَيْرَةَ أَنَّهُمَا سَمِعَا رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ " مَا يُصِيبُ الْمُؤْمِنَ مِنْ وَصَبٍ وَلاَ نَصَبٍ وَلاَ سَقَمٍ وَلاَ حَزَنٍ حَتَّى الْهَمِّ يُهَمُّهُ إِلاَّ كُفِّرَ بِهِ مِنْ سَيِّئَاتِهِ " .
Бизга Абу Бакр ибн Абу Шайба ва Абу Курайб ривоят қилиб, иккови: бизга Абу Усома Валид ибн Касирдан, у Муҳаммад ибн Амр ибн Атодан, у Ато ибн Ясордан, у Абу Саъийд ва Абу Ҳурайрадан ривоят қилди, деди: Улар иккови Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламнинг шундай деганларини эшитдилар: «Мўминга етадиган ҳар қандай чарчоқ, машаққат, касаллик, ғам-андуҳ — ҳатто уни қийнайдиган ташвиш ҳам — магар у билан унинг гуноҳларидан кечирилмасин.»
حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ، وَأَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ كِلاَهُمَا عَنِ ابْنِ عُيَيْنَةَ، - وَاللَّفْظُ لِقُتَيْبَةَ - حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنِ ابْنِ مُحَيْصِنٍ، شَيْخٍ مِنْ قُرَيْشٍ سَمِعَ مُحَمَّدَ بْنَ قَيْسِ بْنِ مَخْرَمَةَ، يُحَدِّثُ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ لَمَّا نَزَلَتْ { مَنْ يَعْمَلْ سُوءًا يُجْزَ بِهِ} بَلَغَتْ مِنَ الْمُسْلِمِينَ مَبْلَغًا شَدِيدًا فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " قَارِبُوا وَسَدِّدُوا فَفِي كُلِّ مَا يُصَابُ بِهِ الْمُسْلِمُ كَفَّارَةٌ حَتَّى النَّكْبَةِ يُنْكَبُهَا أَوِ الشَّوْكَةِ يُشَاكُهَا " . قَالَ مُسْلِمٌ هُوَ عُمَرُ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ مُحَيْصِنٍ مِنْ أَهْلِ مَكَّةَ .
Бизга Қутайба ибн Саъийд ва Абу Бакр ибн Абу Шайба, иккови Ибн Уяйнадан — лафз Қутайбаники — ривоят қилди: бизга Суфён Ибн Муҳайсиндан — Қурайшдан бўлган бир шайхдан — ривоят қилди, у Муҳаммад ибн Қайс ибн Махраманинг Абу Ҳурайрадан ривоят қилаётганини эшитди. У деди: (Ким ёмонлик қилса, у билан жазоланади) ояти нозил бўлганида, бу мусулмонларга жуда оғир ботди. Шунда Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам: «Яқинлаштирингиз ва тўғри йўл тутингиз, зеро мусулмонга етган ҳар бир нарсада каффорат бор — ҳатто унга етадиган зарба ёки унга санчилган тикон ҳам», дедилар. Муслим деди: У Макка аҳлидан бўлган Умар ибн Абдурраҳмон ибн Муҳайсиндир.
حَدَّثَنِي عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ عُمَرَ الْقَوَارِيرِيُّ، حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ زُرَيْعٍ، حَدَّثَنَا الْحَجَّاجُ الصَّوَّافُ، حَدَّثَنِي أَبُو الزُّبَيْرِ، حَدَّثَنَا جَابِرُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم دَخَلَ عَلَى أُمِّ السَّائِبِ أَوْ أُمِّ الْمُسَيَّبِ فَقَالَ " مَا لَكِ يَا أُمَّ السَّائِبِ أَوْ يَا أُمَّ الْمُسَيَّبِ تُزَفْزِفِينَ " . قَالَتِ الْحُمَّى لاَ بَارَكَ اللَّهُ فِيهَا . فَقَالَ " لاَ تَسُبِّي الْحُمَّى فَإِنَّهَا تُذْهِبُ خَطَايَا بَنِي آدَمَ كَمَا يُذْهِبُ الْكِيرُ خَبَثَ الْحَدِيدِ " .
Менга Убайдуллаҳ ибн Умар ал-Қаворирий ривоят қилди, бизга Язид ибн Зурайъ ривоят қилди, бизга Ҳажжож ас-Саввоф ривоят қилди, менга Абу Зубайр ривоят қилди, бизга Жобир ибн Абдуллаҳ ривоят қилди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам Умму Соиб ёки Уммул Мусайябнинг олдига кириб: «Сенга нима бўлди, эй Умму Соиб» ёки «эй Уммул Мусайяб, қалтираяпсан?», дедилар. У: ‹Иситма, Аллаҳ унга барака бермасин›, деди. Шунда ул зот: «Иситмани сўкма, зеро у темирчи темирнинг куфини кетказганидек Одам болаларининг хатоларини кетказади», дедилар.
حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ عُمَرَ الْقَوَارِيرِيُّ، حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ، وَبِشْرُ بْنُ الْمُفَضَّلِ، قَالاَ حَدَّثَنَا عِمْرَانُ أَبُو بَكْرٍ، حَدَّثَنِي عَطَاءُ بْنُ أَبِي رَبَاحٍ، قَالَ قَالَ لِي ابْنُ عَبَّاسٍ أَلاَ أُرِيكَ امْرَأَةً مِنْ أَهْلِ الْجَنَّةِ قُلْتُ بَلَى . قَالَ هَذِهِ الْمَرْأَةُ السَّوْدَاءُ أَتَتِ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم قَالَتْ إِنِّي أُصْرَعُ وَإِنِّي أَتَكَشَّفُ فَادْعُ اللَّهَ لِي . قَالَ " إِنْ شِئْتِ صَبَرْتِ وَلَكِ الْجَنَّةُ وَإِنْ شِئْتِ دَعَوْتُ اللَّهَ أَنْ يُعَافِيَكِ . قَالَتْ أَصْبِرُ . قَالَتْ فَإِنِّي أَتَكَشَّفُ فَادْعُ اللَّهَ أَنْ لاَ أَتَكَشَّفَ . فَدَعَا لَهَا .
Бизга Убайдуллаҳ ибн Умар ал-Қаворирий ривоят қилди, бизга Яҳё ибн Саъийд ва Бишр ибн ал-Муфаззал ривоят қилиб, иккови: бизга Имрон Абу Бакр ривоят қилди, деди, менга Ато ибн Абу Рабоҳ ривоят қилди. У деди: Менга Ибн Аббос: ‹Сенга жаннат аҳлидан бўлган бир аёлни кўрсатмайми?›, деди. Мен: ‹Албатта›, дедим. У: ‹Мана шу қора аёл Набий соллаллаҳу алайҳи васалламнинг олдиларига келиб: ‹Мен тутқаноқ тутаман ва авратим очилиб қолади, мен учун Аллаҳга дуо қилинг›, деди. Ул зот: ‹Агар хоҳласанг, сабр қил, сенга жаннат бўлади; агар хоҳласанг, Аллаҳга сени соғайтиришини сўраб дуо қиламан›, дедилар. У: ‹Сабр қиламан›, деди. Сўнг у: ‹Авратим очилиб қолади, Аллаҳга авратим очилмаслигини сўраб дуо қилинг›, деди. Шунда ул зот у учун дуо қилдилар›, деди.
حَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، وَإِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، قَالَ إِسْحَاقُ أَخْبَرَنَا وَقَالَ، عُثْمَانُ حَدَّثَنَا جَرِيرٌ، عَنِ الأَعْمَشِ، عَنْ أَبِي وَائِلٍ، عَنْ مَسْرُوقٍ، قَالَ قَالَتْ عَائِشَةُ مَا رَأَيْتُ رَجُلاً أَشَدَّ عَلَيْهِ الْوَجَعُ مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم . وَفِي رِوَايَةِ عُثْمَانَ مَكَانَ الْوَجَعِ وَجَعًا .
Бизга Усмон ибн Абу Шайба ва Ишоқ ибн Иброҳим ривоят қилди. Ишоқ: хабар берди, деди, Усмон эса: бизга Жарийр ривоят қилди, деди, у Аъмашдан, у Абу Воилдан, у Масруқдан ривоят қилди. У деди: Оиша деди: Мен Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламдан кўра оғриқ қаттиқроқ таъсир қилган бирорта эркакни кўрмадим. Усмоннинг ривоятида «ал-важаъ» (оғриқ) ўрнида «важаъан» (оғриқни) дейилган.