حَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ حَاتِمٍ، وَإِبْرَاهِيمُ بْنُ دِينَارِ، وَابْنُ أَبِي عُمَرَ الْمَكِّيُّ، وَأَحْمَدُ بْنُ عَبْدَةَ، الضَّبِّيُّ جَمِيعًا عَنِ ابْنِ عُيَيْنَةَ، - وَاللَّفْظُ لاِبْنِ حَاتِمٍ وَابْنِ دِينَارٍ - قَالاَ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ بْنُ، عُيَيْنَةَ عَنْ عَمْرٍو، عَنْ طَاوُسٍ، قَالَ سَمِعْتُ أَبَا هُرَيْرَةَ، يَقُولُ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " احْتَجَّ آدَمُ وَمُوسَى فَقَالَ مُوسَى يَا آدَمُ أَنْتَ أَبُونَا خَيَّبْتَنَا وَأَخْرَجْتَنَا مِنَ الْجَنَّةِ فَقَالَ لَهُ آدَمُ أَنْتَ مُوسَى اصْطَفَاكَ اللَّهُ بِكَلاَمِهِ وَخَطَّ لَكَ بِيَدِهِ أَتَلُومُنِي عَلَى أَمْرٍ قَدَّرَهُ اللَّهُ عَلَىَّ قَبْلَ أَنْ يَخْلُقَنِي بِأَرْبَعِينَ سَنَةً " . فَقَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " فَحَجَّ آدَمُ مُوسَى فَحَجَّ آدَمُ مُوسَى " . وَفِي حَدِيثِ ابْنِ أَبِي عُمَرَ وَابْنِ عَبْدَةَ قَالَ أَحَدُهُمَا خَطَّ . وَقَالَ الآخَرُ كَتَبَ لَكَ التَّوْرَاةَ بِيَدِهِ .
Менга Муҳаммад ибн Ҳотим, Иброҳим ибн Динор, Ибн Абу Умар ал-Маккий ва Аҳмад ибн Абда аз-Заббий, барчаси Ибн Уяйнадан ривоят қилди — матн Ибн Ҳотим ва Ибн Динорники — улар: бизга Суфён ибн Уяйна Амрдан, у Товусдан ривоят қилди, дедилар. У деди: мен Абу Ҳурайрани: «Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам шундай деди» деганини эшитдим: «Одам ва Мусо баҳслашдилар. Мусо: ‹Эй Одам, сен отамизсан, бизни ноумид қилдинг ва бизни жаннатдан чиқардинг› деди. Одам унга: ‹Сен Мусосанки, Аллаҳ сени Ўз каломи билан танлади ва сен учун Ўз қўли билан (Тавротни) ёзди. Аллаҳ мени яратишдан қирқ йил олдин мен устимга тақдир қилган иш учун мени маломат қиласанми?› деди». Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам деди: «Бас, Одам Мусони (далилда) енгди, Одам Мусони енгди». Ибн Абу Умар ва Ибн Абданинг ҳадисида улардан бири «хатта (ёзди)» деди, бошқаси эса «сен учун Тавротни Ўз қўли билан ёзди» деди.