6815-ҳадисСаҳиҳи Муслим · Зикр, дуо ва тавба китоби
حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي خَلَفٍ، حَدَّثَنَا رَوْحٌ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، ح وَحَدَّثَنِي زُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ، حَدَّثَنَا عَفَّانُ، حَدَّثَنَا حَمَّادٌ، - يَعْنِي ابْنَ سَلَمَةَ - كِلاَهُمَا عَنْ ثَابِتٍ، عَنْ أَنَسٍ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم بِمِثْلِهِ غَيْرَ أَنَّهُ قَالَ " مِنْ ضُرٍّ أَصَابَهُ " .
Бизга ибн Абу Халаф ривоят қилди, бизга Равҳ, бизга Шуъба ривоят қилди; (ҳ) Менга Зуҳайр ибн Ҳарб ривоят қилди, бизга Аффон, бизга Ҳаммод — яъни ибн Салама — ривоят қилди — иккаласи Собитдан, у Анасдан, у Набий соллаллаҳу алайҳи васалламдан шунга ўхшашини (ривоят қилди), фақат у «бошига етган бир зарардан» деди.