حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ يَحْيَى، قَالَ قَرَأْتُ عَلَى مَالِكٍ عَنْ سُمَىٍّ، عَنْ أَبِي صَالِحٍ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ " مَنْ قَالَ لاَ إِلَهَ إِلاَّ اللَّهُ وَحْدَهُ لاَ شَرِيكَ لَهُ لَهُ الْمُلْكُ وَلَهُ الْحَمْدُ وَهُوَ عَلَى كُلِّ شَىْءٍ قَدِيرٌ . فِي يَوْمٍ مِائَةَ مَرَّةٍ . كَانَتْ لَهُ عَدْلَ عَشْرِ رِقَابٍ وَكُتِبَتْ لَهُ مِائَةُ حَسَنَةٍ وَمُحِيَتْ عَنْهُ مِائَةُ سَيِّئَةٍ وَكَانَتْ لَهُ حِرْزًا مِنَ الشَّيْطَانِ يَوْمَهُ ذَلِكَ حَتَّى يُمْسِيَ وَلَمْ يَأْتِ أَحَدٌ أَفْضَلَ مِمَّا جَاءَ بِهِ إِلاَّ أَحَدٌ عَمِلَ أَكْثَرَ مِنْ ذَلِكَ . وَمَنْ قَالَ سُبْحَانَ اللَّهِ وَبِحَمْدِهِ فِي يَوْمٍ مِائَةَ مَرَّةٍ حُطَّتْ خَطَايَاهُ وَلَوْ كَانَتْ مِثْلَ زَبَدِ الْبَحْرِ " .
Бизга Яҳё ибн Яҳё ривоят қилди, у деди: Моликка у кишидан: Сумаййдан, у Абу Солиҳдан, у Абу Ҳурайрадан ривоят қилиб ўқиб бердим: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам дедилар: «Ким бир кунда юз марта: ‹Ло илаҳа иллаллаҳу ваҳдаҳу ло шарика лаҳ, лаҳул мулку ва лаҳул ҳамду ва ҳува ало кулли шайъин қодийр (Аллаҳдан ўзга илоҳ йўқ, ягонадир, Унинг шериги йўқ, мулк Уникидир, ҳамд Уникидир ва У ҳар нарсага қодирдир)› деса, бу унга ўнта қул озод қилганга тенг бўлади, унга юзта яхшилик ёзилади ва ундан юзта ёмонлик ўчирилади, шу кунида кечгача унга шайтондан сақловчи бўлади. Ҳеч ким у келтирган нарсадан афзалроқ нарса келтирмайди, фақат ундан ҳам кўпроқ амал қилган кишигина афзалроқ келтиради. Ким бир кунда юз марта: ‹Субҳаналлаҳи ва биҳамдиҳи (Аллаҳни ҳамди билан пок деб биламан)› деса, гуноҳлари — гарчи денгиз кўпиклари каби кўп бўлса ҳам — тўкиб ташланади».