حَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا جَرِيرٌ، عَنِ الْحَسَنِ بْنِ عُبَيْدِ اللَّهِ، عَنْ إِبْرَاهِيمَ، بْنِ سُوَيْدٍ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ يَزِيدَ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ، قَالَ كَانَ نَبِيُّ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم إِذَا أَمْسَى قَالَ " أَمْسَيْنَا وَأَمْسَى الْمُلْكُ لِلَّهِ وَالْحَمْدُ لِلَّهِ لاَ إِلَهَ إِلاَّ اللَّهُ وَحْدَهُ لاَ شَرِيكَ لَهُ " . قَالَ أُرَاهُ قَالَ فِيهِنَّ " لَهُ الْمُلْكُ وَلَهُ الْحَمْدُ وَهُوَ عَلَى كُلِّ شَىْءٍ قَدِيرٌ رَبِّ أَسْأَلُكَ خَيْرَ مَا فِي هَذِهِ اللَّيْلَةِ وَخَيْرَ مَا بَعْدَهَا وَأَعُوذُ بِكَ مِنْ شَرِّ مَا فِي هَذِهِ اللَّيْلَةِ وَشَرِّ مَا بَعْدَهَا رَبِّ أَعُوذُ بِكَ مِنَ الْكَسَلِ وَسُوءِ الْكِبَرِ رَبِّ أَعُوذُ بِكَ مِنْ عَذَابٍ فِي النَّارِ وَعَذَابٍ فِي الْقَبْرِ " . وَإِذَا أَصْبَحَ قَالَ ذَلِكَ أَيْضًا " أَصْبَحْنَا وَأَصْبَحَ الْمُلْكُ لِلَّهِ " .
Бизга Усмон ибн Абу Шайба ривоят қилди, бизга Жарир ривоят қилди, у ал-Ҳасан ибн Убайдуллаҳдан, у Иброҳим ибн Сувайддан, у Абдурраҳмон ибн Язиддан, у Абдуллаҳдан ривоят қилди, у айтди: Аллаҳнинг Набийси соллаллаҳу алайҳи васаллам кечга етганларида шундай дердилар: «Биз кечга етдик ва мулк Аллаҳга (қарашли) бўлган ҳолда кечга етди, ҳамд Аллаҳгадир, Аллаҳдан ўзга илоҳ йўқ, У ёлғиз, шериги йўқдир». У айтди: мен у зот улар (калималар) ичида шундай деганлар деб ўйлайман: «Мулк Уникидир, ҳамд Уникидир ва У ҳар нарсага Қодирдир. Эй Роббим, Сендан шу кечадаги яхшиликни ва ундан кейинги яхшиликни сўрайман ва шу кечадаги ёмонликдан ҳамда ундан кейинги ёмонликдан Сенга паноҳ тилайман. Эй Роббим, дангасаликдан ва қариликнинг ёмонлигидан Сенга паноҳ тилайман. Эй Роббим, дўзахдаги азобдан ва қабрдаги азобдан Сенга паноҳ тилайман». Тонгга чиққанларида ҳам шуни айтардилар: «Биз тонгга чиқдик ва мулк Аллаҳга (қарашли) бўлган ҳолда тонгга чиқди».