حَدَّثَنِي الْحَكَمُ بْنُ مُوسَى، حَدَّثَنَا مُعَاذُ بْنُ مُعَاذٍ، حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ التَّيْمِيُّ، حَدَّثَنَا أَبُو عُثْمَانَ النَّهْدِيُّ عَنْ سَلْمَانَ الْفَارِسِيِّ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " إِنَّ لِلَّهِ مِائَةَ رَحْمَةٍ فَمِنْهَا رَحْمَةٌ بِهَا يَتَرَاحَمُ الْخَلْقُ بَيْنَهُمْ وَتِسْعَةٌ وَتِسْعُونَ لِيَوْمِ الْقِيَامَةِ " .
Менга ал-Ҳакам ибн Мусо ривоят қилди, бизга Муъоз ибн Муъоз ривоят қилди, бизга Сулаймон ат-Таймий ривоят қилди, бизга Абу Усмон ан-Наҳдий Салмон ал-Форисийдан ривоят қилди. У деди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам: «Албатта, Аллаҳнинг юз раҳмати бордир. Улардан бири билан халқ ўзаро бир-бирига раҳм қилади, тоқсонтўққизи эса Қиёмат куни учундир», дедилар.