حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الأَعْلَى، عَنْ مَعْمَرٍ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنْ سَعِيدٍ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " مَثَلُ الْمُؤْمِنِ كَمَثَلِ الزَّرْعِ لاَ تَزَالُ الرِّيحُ تُمِيلُهُ وَلاَ يَزَالُ الْمُؤْمِنُ يُصِيبُهُ الْبَلاَءُ وَمَثَلُ الْمُنَافِقِ كَمَثَلِ شَجَرَةِ الأَرْزِ لاَ تَهْتَزُّ حَتَّى تَسْتَحْصِدَ " .
Бизга Абу Бакр ибн Абу Шайба ривоят қилди: бизга Абдул-Аъло Маъмардан, у Зуҳрийдан, у Саъийддан, у Абу Ҳурайрадан ривоят қилди: у деди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам дедилар: «Мўминнинг мисоли экиннинг мисолига ўхшайди: шамол уни доимо эгиб туради, мўминга ҳам доимо бало етиб туради. Мунофиқнинг мисоли эса қарағай дарахтининг мисолига ўхшайди: у ўрилгунига (қуриб йиқилгунига) қадар тебранмайди».