حَدَّثَنَا زُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ، وَالْحَسَنُ بْنُ عَلِيٍّ الْحُلْوَانِيُّ، وَعَبْدُ بْنُ حُمَيْدٍ، قَالَ عَبْدٌ أَخْبَرَنِي وَقَالَ الآخَرَانِ، حَدَّثَنَا يَعْقُوبُ، - وَهُوَ ابْنُ إِبْرَاهِيمَ بْنِ سَعْدٍ - حَدَّثَنَا أَبِي، عَنْ صَالِحٍ، حَدَّثَنَا نَافِعٌ، أَنَّ عَبْدَ اللَّهِ، قَالَ إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ " يُدْخِلُ اللَّهُ أَهْلَ الْجَنَّةِ الْجَنَّةَ وَيُدْخِلُ أَهْلَ النَّارِ النَّارَ ثُمَّ يَقُومُ مُؤَذِّنٌ بَيْنَهُمْ فَيَقُولُ يَا أَهْلَ الْجَنَّةِ لاَ مَوْتَ وَيَا أَهْلَ النَّارِ لاَ مَوْتَ كُلٌّ خَالِدٌ فِيمَا هُوَ فِيهِ " .
Бизга Зуҳайр ибн Ҳарб, Ҳасан ибн Алий Ҳулвоний ва Абд ибн Ҳумайд ривоят қилдилар — Абд ‹менга хабар берди› деди, қолган иккиси ‹бизга ривоят қилди› дедилар — Яъқуб — яъни ибн Иброҳим ибн Саъд — бизга отам Солиҳдан ривоят қилди, бизга Нофеъ ривоят қилди: Абдуллаҳ (розияллаҳу анҳу) деди: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) деди: «Аллаҳ Жаннат аҳлини Жаннатга, олов аҳлини оловга киритади. Сўнг уларнинг ўртасида бир жарчи туриб: ‹Эй Жаннат аҳли, ўлим йўқ; эй олов аҳли, ўлим йўқ. Ҳар бири ўзи турган ҳолда абадий қолади›, дейди».