وَحَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، وَإِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، قَالَ عُثْمَانُ حَدَّثَنَا وَقَالَ، إِسْحَاقُ أَخْبَرَنَا جَرِيرٌ، عَنِ الأَعْمَشِ، عَنْ شَقِيقٍ، عَنْ حُذَيْفَةَ، قَالَ قَامَ فِينَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم مَقَامًا مَا تَرَكَ شَيْئًا يَكُونُ فِي مَقَامِهِ ذَلِكَ إِلَى قِيَامِ السَّاعَةِ إِلاَّ حَدَّثَ بِهِ حَفِظَهُ مَنْ حَفِظَهُ وَنَسِيَهُ مَنْ نَسِيَهُ قَدْ عَلِمَهُ أَصْحَابِي هَؤُلاَءِ وَإِنَّهُ لَيَكُونُ مِنْهُ الشَّىْءُ قَدْ نَسِيتُهُ فَأَرَاهُ فَأَذْكُرُهُ كَمَا يَذْكُرُ الرَّجُلُ وَجْهَ الرَّجُلِ إِذَا غَابَ عَنْهُ ثُمَّ إِذَا رَآهُ عَرَفَهُ .
Ва бизга Усмон ибн Абу Шайба ва Ишоқ ибн Иброҳим ривоят қилдилар — Усмон «ривоят қилди» деди, Ишоқ «хабар берди» деди: Бизга Жарир ал-Аъмашдан, у Шақиқдан, у Ҳузайфадан ривоят қилди, у деди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам орамизда турди ва ўша туришида то Қиёмат қойим бўлгунча бўладиган ҳеч нарсани қолдирмай, ҳаммасини баён қилди. Уни ёдлаган ёдлади, унутган унутди. Мана бу саҳобаларим уни билганлар. Албатта ундан (ўша баёндан) бир нарса бўладики, мен уни унутган бўламан, сўнг уни кўрганимда, худди бир киши ғойиб бўлган бошқа кишининг юзини, кейин уни кўрганида танигани каби, эслайман.