وَحَدَّثَنَاهُ مُحَمَّدُ بْنُ أَبِي عُمَرَ الْمَكِّيُّ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ الدَّرَاوَرْدِيُّ، عَنْ يَزِيدَ بْنِ، الْهَادِ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ إِبْرَاهِيمَ، عَنْ عِيسَى بْنِ طَلْحَةَ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ " إِنَّ الْعَبْدَ لَيَتَكَلَّمُ بِالْكَلِمَةِ مَا يَتَبَيَّنُ مَا فِيهَا يَهْوِي بِهَا فِي النَّارِ أَبْعَدَ مَا بَيْنَ الْمَشْرِقِ وَالْمَغْرِبِ " .
Буни бизга Муҳаммад ибн Абу Умар ал-Маккий ҳам ривоят қилди, бизга Абдулазиз ад-Даровардий Язид ибн ал-Ҳоддан, у Муҳаммад ибн Иброҳимдан, у Исо ибн Талҳадан, у Абу Ҳурайрадан ривоят қилди. Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) дедилар: «Албатта банда шундай бир сўзни сўзлайдики, унда нима борлигини ўзи ҳам аниқ билмайди, аммо у туфайли машриқ билан мағриб орасидан ҳам узоқроқ масофага дўзахга қулаб кетади.»