وَحَدَّثَنِي أَحْمَدُ بْنُ سَعِيدٍ الدَّارِمِيُّ، حَدَّثَنَا حَبَّانُ، حَدَّثَنَا وُهَيْبٌ، حَدَّثَنَا مَنْصُورٌ، عَنْ أُمِّهِ، عَنْ عَائِشَةَ، أَنَّ امْرَأَةً، سَأَلَتِ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم كَيْفَ أَغْتَسِلُ عِنْدَ الطُّهْرِ فَقَالَ " خُذِي فِرْصَةً مُمَسَّكَةً فَتَوَضَّئِي بِهَا " . ثُمَّ ذَكَرَ نَحْوَ حَدِيثِ سُفْيَانَ .
Оиша (ривоят қилди): Бир аёл Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)дан: "Таҳорат (поклик) пайтида қанай ғусл қиламан?" деб сўради. У: "Миск суртилган бир фирса (пахта-мато)ни олиб, у билан таҳоратлан (поклан)" деди — кейин Суфён ҳадиси наҳвида зикр қилди.