حَدَّثَنِي أَبُو خَيْثَمَةَ، زُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ وَمُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى - وَاللَّفْظُ لاِبْنِ الْمُثَنَّى - قَالاَ حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ، - وَهُوَ ابْنُ مَهْدِيٍّ - حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنْ قَيْسِ بْنِ مُسْلِمٍ، عَنْ طَارِقِ، بْنِ شِهَابٍ أَنَّ الْيَهُودَ، قَالُوا لِعُمَرَ إِنَّكُمْ تَقْرَءُونَ آيَةً لَوْ أُنْزِلَتْ فِينَا لاَتَّخَذْنَا ذَلِكَ الْيَوْمَ عِيدًا . فَقَالَ عُمَرُ إِنِّي لأَعْلَمُ حَيْثُ أُنْزِلَتْ وَأَىَّ يَوْمٍ أُنْزِلَتْ وَأَيْنَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم حَيْثُ أُنْزِلَتْ أُنْزِلَتْ بِعَرَفَةَ وَرَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَاقِفٌ بِعَرَفَةَ . قَالَ سُفْيَانُ أَشُكُّ كَانَ يَوْمَ جُمُعَةٍ أَمْ لاَ . يَعْنِي { الْيَوْمَ أَكْمَلْتُ لَكُمْ دِينَكُمْ وَأَتْمَمْتُ عَلَيْكُمْ نِعْمَتِي}
Менга Абу Хайсама Зуҳайр ибн Ҳарб ва Муҳаммад ибн Мусанно ривоят қилдилар — лафз Ибн Мусанноники — улар дедилар: бизга Абдурраҳмон (яъни Ибн Маҳдий) ривоят қилди, бизга Суфён ривоят қилди, у Қайс ибн Муслимдан, у Ториқ ибн Шиҳобдан ривоят қилдики, яҳудийлар Умарга: «Сизлар бир оятни ўқийсизлар, агар у биз ҳақимизда нозил бўлганида, биз ўша кунни байрам қилиб олардик», дедилар. Умар: «Мен у қаерда нозил бўлганини, қайси кунда нозил бўлганини ва у нозил бўлганда Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам қаерда бўлганини яхши биламан. У Арафада нозил бўлди ва Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам Арафада турган эди», деди. Суфён деди: «Жума куни эди ёки йўқ — шубҳа қиламан». Яъни: ‹Бугун сизларнинг динингизни сизлар учун мукаммал қилдим ва неъматимни сизларга тўлиқ бердим› (ояти).