حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ، حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ، ح وَحَدَّثَنِي أَبُو بَكْرِ بْنُ نَافِعٍ، - وَاللَّفْظُ لَهُ - حَدَّثَنَا غُنْدَرٌ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ سَلَمَةَ بْنِ كُهَيْلٍ، عَنْ مُسْلِمٍ الْبَطِينِ، عَنْ سَعِيدِ بْنِ، جُبَيْرٍ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، قَالَ كَانَتِ الْمَرْأَةُ تَطُوفُ بِالْبَيْتِ وَهِيَ عُرْيَانَةٌ فَتَقُولُ مَنْ يُعِيرُنِي تِطْوَافًا تَجْعَلُهُ عَلَى فَرْجِهَا وَتَقُولُ الْيَوْمَ يَبْدُو بَعْضُهُ أَوْ كُلُّهُ فَمَا بَدَا مِنْهُ فَلاَ أُحِلُّهُ فَنَزَلَتْ هَذِهِ الآيَةَ { خُذُوا زِينَتَكُمْ عِنْدَ كُلِّ مَسْجِدٍ}
Бизга Муҳаммад ибн Башшор ривоят қилди, бизга Муҳаммад ибн Жаъфар ривоят қилди. (ҳ) Яна менга Абу Бакр ибн Нофеъ ривоят қилди — лафз уники — бизга Ғундар ривоят қилди, бизга Шуъба ривоят қилди, у Салама ибн Куҳайлдан, у Муслим Батийндан, у Саъид ибн Жубайрдан, у Ибн Аббосдан ривоят қилди, у деди: Аёл Байтни (Каъбани) яланғоч ҳолда тавоф қилар ва: «Ким менга авратини (ёпадиган) бир тавоф (кийим) бериб туради?» дерди. Сўнг уни авратига қўйиб: «Бугун унинг бир қисми ёки ҳаммаси кўринади, ундан кўринган нарсани мен ҳалол қилмайман», дерди. Шунда бу оят нозил бўлди: ‹Ҳар бир масжид ҳузурида зийнатларингизни (кийимларингизни) олинг›.