Саҳиҳи Муслим — 804-ҳадис

Ҳайз китоби · Таҳоратга шубҳа қилган киши таҳоратида намоз оқиши

804-ҳадисXalqaro 361Саҳиҳи Муслим · Ҳайз китоби

وَحَدَّثَنِي عَمْرٌو النَّاقِدُ، وَزُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ، ح وَحَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، جَمِيعًا عَنِ ابْنِ عُيَيْنَةَ، قَالَ عَمْرٌو حَدَّثَنَا سُفْيَانُ بْنُ عُيَيْنَةَ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنْ سَعِيدٍ، وَعَبَّادِ بْنِ تَمِيمٍ، عَنْ عَمِّهِ، شُكِيَ إِلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم الرَّجُلُ يُخَيَّلُ إِلَيْهِ أَنَّهُ يَجِدُ الشَّىْءَ فِي الصَّلاَةِ قَالَ ‏ "‏ لاَ يَنْصَرِفُ حَتَّى يَسْمَعَ صَوْتًا أَوْ يَجِدَ رِيحًا ‏"‏ ‏.‏ قَالَ أَبُو بَكْرٍ وَزُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ فِي رِوَايَتِهِمَا هُوَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ زَيْدٍ ‏.‏

Аббод ибн Тамим амакисидан (ривоят қилди): Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)га — намозда ўзига (ҳадас чиққан деб) бир нарса туюладиган (гумонга тушадиган) киши (ҳақи)да — шикоят қилинди. У: "(Намоздан) чиқмасин — то овозни эшитгунча ёки ҳидни сезгунча" деди. Абу Бакр ва Зуҳайр ибн Ҳарб ўз ривоятларида: "У — Абдуллаҳ ибн Зайд" дедилар.

Ўхшаш ҳадислар

Мавзуси яқин ҳадислар — бошқа тўпламлардан ҳам

Саҳиҳи Муслим, 949-ҳадисНамоз китоби

кейин Абу Бакр орқага чекинди — то сафда тенглашгунча; Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) олдинга ўтди ва намоз ўқиди. Кейин (намоздан) чиқиб: "Эй Абу Бакр, сенга буюрганимда жойингда туришдан сени нима тўсди?"…

Саҳиҳи Муслим, 936-ҳадисНамоз китоби

. (Оиша:) Бас Абу Бакр ўша кунларда уларга намоз ўқиди. Кейин Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) ўзида бир енгиллик сезди ва икки киши орасида — улардан бири Аббос — пешин намози учун чиқди — Абу Бакр эса…

Саҳиҳул Бухорий, 414-ҳадисНамоз китоби

)ки, Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) масжид қибласида (деворда) бир балғам кўрдилар ва уни бир тош билан ишқалаб (тозалаб) ташладилар, сўнг киши рўпарасига ёки ўнг томонига тупуришидан қайтариб: «балки…

Сунани Насоий, 1505-ҳадисЁмғир сўраб намоз ўқиш китоби

Албатта Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) ёмғир сўраб (истисқо қилиб) намозгоҳга чиқдилар, қиблага юзланиб, ридоларини ағдариб, икки ракат намоз ўқидилар. Абу Абдурраҳмон (Насоий) деди: Бу Ибн Уяйнанинг…

Сунани Абу Довуд, 836-ҳадисНамоз китоби

Менга Абу Бакр ибн Абдурраҳмон ва Абу Салама хабар беришича, Абу Ҳурайра ҳар бир намозда — фарз бўлсин, бошқа бўлсин — такбир айтар эди: турганда такбир айтар, сўнг руку қилганда такбир айтар, сўнг ‹Самиаллаҳу…

Сунани Насоий, 447-ҳадисҒусл ва таяммум китоби

ки, Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Ким закарини ушласа, таҳорат қилмагунча намоз ўқимасин,» дедилар. Абу Абдураҳмон (Насаий) деди: Ҳишом ибн Урва бу ҳадисни отасидан эшитмаган, Аллаҳ субҳонаҳу ва таоло (энг)…