953-ҳадисСаҳиҳи Муслим · Намоз китоби
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ رَافِعٍ، وَالْحُلْوَانِيُّ، قَالاَ حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ، عَنِ ابْنِ جُرَيْجٍ، حَدَّثَنِي ابْنُ شِهَابٍ، عَنْ إِسْمَاعِيلَ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ سَعْدٍ، عَنْ حَمْزَةَ بْنِ الْمُغِيرَةِ، نَحْوَ حَدِيثِ عَبَّادٍ قَالَ الْمُغِيرَةُ فَأَرَدْتُ تَأْخِيرَ عَبْدِ الرَّحْمَنِ فَقَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " دَعْهُ " .
Ҳамза ибн ал-Муғира(дан) Аббод ҳадиси наҳвида (ривоят қилинди): Муғира: "Мен Абдурраҳмонни кейинга сурмоқчи бўлдим; Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам): ‹Уни қўй› деди" деди.