أَخْبَرَنَا يَحْيَى بْنُ عُثْمَانَ، قَالَ حَدَّثَنَا ابْنُ حِمْيَرٍ، قَالَ حَدَّثَنَا شُعَيْبٌ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ الْمُنْكَدِرِ، وَذَكَرَ، آخَرَ قَبْلَهُ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ الأَعْرَجِ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ مَسْلَمَةَ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم كَانَ إِذَا قَامَ يُصَلِّي تَطَوُّعًا يَقُولُ إِذَا رَكَعَ " اللَّهُمَّ لَكَ رَكَعْتُ وَبِكَ آمَنْتُ وَلَكَ أَسْلَمْتُ وَعَلَيْكَ تَوَكَّلْتُ أَنْتَ رَبِّي خَشَعَ سَمْعِي وَبَصَرِي وَلَحْمِي وَدَمِي وَمُخِّي وَعَصَبِي لِلَّهِ رَبِّ الْعَالَمِينَ " .
Бизга Яҳё ибн Усмон хабар берди, у деди: бизга ибн Ҳимяр ривоят қилди, у деди: бизга Шуъайб, Муҳаммад ибн ал-Мункадирдан ривоят қилди ва ундан олдин бошқа (рови)ни зикр қилди — Абдурраҳмон ал-Аъраждан, у Муҳаммад ибн Масламадан (ривоят қилдики): Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) нафл намоз ўқишга турганларида, рукуъ қилганларида: «Аллаҳумма лака ракаъту ва бика оманту ва лака асламту ва алайка таваккалту, анта Роббий, хашаъа самъий ва басарий ва лаҳмий ва дамий ва муххий ва асабий Лиллаҳи Роббил-оламин (Эй Аллаҳ, Сенга рукуъ қилдим, Сенга имон келтирдим, Сенга таслим бўлдим ва Сенга таваккал қилдим. Сен менинг Роббимсан. Эшитишим, кўришим, гўштим, қоним, миям ва асабим оламларнинг Робби Аллаҳга бўйсунди),» дердилар.