أَخْبَرَنَا عَمْرُو بْنُ يَزِيدَ أَبُو بُرَيْدٍ الْبَصْرِيُّ، عَنْ عَبْدِ الصَّمَدِ بْنِ عَبْدِ الْوَارِثِ، قَالَ حَدَّثَنَا أَبِي قَالَ، حَدَّثَنَا حُسَيْنٌ الْمُعَلِّمُ، عَنِ ابْنِ بُرَيْدَةَ، قَالَ حَدَّثَنِي حَنْظَلَةُ بْنُ عَلِيٍّ، أَنَّ مِحْجَنَ بْنَ الأَدْرَعِ، حَدَّثَهُ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم دَخَلَ الْمَسْجِدَ إِذَا رَجُلٌ قَدْ قَضَى صَلاَتَهُ وَهُوَ يَتَشَهَّدُ فَقَالَ اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ يَا اللَّهُ بِأَنَّكَ الْوَاحِدُ الأَحَدُ الصَّمَدُ الَّذِي لَمْ يَلِدْ وَلَمْ يُولَدْ وَلَمْ يَكُنْ لَهُ كُفُوًا أَحَدٌ أَنْ تَغْفِرَ لِي ذُنُوبِي إِنَّكَ أَنْتَ الْغَفُورُ الرَّحِيمُ . فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " قَدْ غُفِرَ لَهُ " . ثَلاَثًا .
Бизга Амр ибн Язид Абу Бурайд ал-Басрий хабар берди, у Абдуссамад ибн Абдулворисдан, у деди: бизга отам ривоят қилди, у деди: бизга Ҳусайн ал-Муаллим ривоят қилди, у Ибн Бурайда(розияллаҳу анҳу)дан (ривоят қилди), у деди: менга Ҳанзала ибн Алий ривоят қилдики, унга Миҳжан ибн ал-Адраъ ривоят қилиб айтдики: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) масжидга кирдилар, шунда бир киши намозини тугатиб, ташаҳҳуд айтаётган эди ва: «Аллаҳумма инни асъалука я Аллаҳ би-аннакал-Воҳидул-Аҳадус-Сомад, аллази лам ялид ва лам юлад, ва лам якун лаҳу куфуван аҳад, ан тағфира ли зунуби, иннака антал-Ғафурур-Роҳим» (Эй Аллаҳ, Сен Ягона, Якка, ҳеч нарсага муҳтож бўлмаган, туғмаган ва туғилмаган, ҳеч ким Унга тенг бўлмаган Зот эканлигинг билан Сендан сўрайманки, гуноҳларимни кечиргин, албатта Сен кўп кечирувчи, меҳрибонсан,) деди. Шунда Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Бу (киши)га кечирилди,» деб уч марта айтдилар.