154-ҳадисСунани Насоий · Таҳорат китоби
أَخْبَرَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ، قَالَ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنْ عَمْرٍو، عَنْ عَطَاءٍ، عَنْ عَائِشِ بْنِ أَنَسٍ، أَنَّ عَلِيًّا، قَالَ كُنْتُ رَجُلاً مَذَّاءً فَأَمَرْتُ عَمَّارَ بْنَ يَاسِرٍ يَسْأَلُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم مِنْ أَجْلِ ابْنَتِهِ عِنْدِي فَقَالَ " يَكْفِي مِنْ ذَلِكَ الْوُضُوءُ " .
Бизга Қутайба ибн Саид хабар берди, у деди: бизга Суфён, Амрдан, у Атодан, у Оиш ибн Анасдан (ривоят қилдики), Али деди: мен мази (суюқлиги) кўп келадиган киши эдим. Шунинг учун Аммор ибн Ёсирга буюрдим, у Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)дан сўради, чунки (Набийнинг) қизи менинг никоҳимда эди. У: «Бунинг учун таҳорат кифоя қилади,» дедилар.