أَخْبَرَنَا عَمْرُو بْنُ عَلِيٍّ، قَالَ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ بْنُ عَبْدِ الصَّمَدِ، قَالَ حَدَّثَنَا مَنْصُورٌ، عَنْ مُجَاهِدٍ، عَنْ أَبِي عَيَّاشٍ الزُّرَقِيِّ، قَالَ كُنَّا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم بِعُسْفَانَ فَصَلَّى بِنَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم صَلاَةَ الظُّهْرِ وَعَلَى الْمُشْرِكِينَ يَوْمَئِذٍ خَالِدُ بْنُ الْوَلِيدِ فَقَالَ الْمُشْرِكُونَ لَقَدْ أَصَبْنَا مِنْهُمْ غِرَّةً وَلَقَدْ أَصَبْنَا مِنْهُمْ غَفْلَةً . فَنَزَلَتْ - يَعْنِي صَلاَةَ الْخَوْفِ - بَيْنَ الظُّهْرِ وَالْعَصْرِ فَصَلَّى بِنَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم صَلاَةَ الْعَصْرِ فَفَرَّقَنَا فِرْقَتَيْنِ فِرْقَةً تُصَلِّي مَعَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم وَفِرْقَةً يَحْرُسُونَهُ فَكَبَّرَ بِالَّذِينَ يَلُونَهُ وَالَّذِينَ يَحْرُسُونَهُمْ ثُمَّ رَكَعَ فَرَكَعَ هَؤُلاَءِ وَأُولَئِكَ جَمِيعًا ثُمَّ سَجَدَ الَّذِينَ يَلُونَهُ وَتَأَخَّرَ هَؤُلاَءِ وَالَّذِينَ يَلُونَهُ وَتَقَدَّمَ الآخَرُونَ فَسَجَدُوا ثُمَّ قَامَ فَرَكَعَ بِهِمْ جَمِيعًا الثَّانِيَةَ بِالَّذِينَ يَلُونَهُ وَبِالَّذِينَ يَحْرُسُونَهُ ثُمَّ سَجَدَ بِالَّذِينَ يَلُونَهُ ثُمَّ تَأَخَّرُوا فَقَامُوا فِي مَصَافِّ أَصْحَابِهِمْ وَتَقَدَّمَ الآخَرُونَ فَسَجَدُوا ثُمَّ سَلَّمَ عَلَيْهِمْ فَكَانَتْ لِكُلِّهِمْ رَكْعَتَانِ رَكْعَتَانِ مَعَ إِمَامِهِمْ وَصَلَّى مَرَّةً بِأَرْضِ بَنِي سُلَيْمٍ .
Бизга Амр ибн Али хабар бериб, деди: бизга Абдулазиз ибн Абдуссамад ривоят қилди, у деди: бизга Мансур ривоят қилди, Мужоҳиддан, у Абу Айёш аз-Зурақийдан (ривоят қилдики), у деди: «Биз Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) билан бирга Усфонда эдик. Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) бизга пешин намозини ўқитдилар, ўша куни мушрикларнинг бошлиғи эса Холид ибн ал-Валид эди. Мушриклар: «Биз улардан ғафлатда қолдириб (зарба бериш имконини) топдик, улардан бепарволик (пайти)ни топдик,» дедилар. Сўнг — яъни хавф намози — пешин ва аср орасида нозил бўлди. Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) бизга аср намозини ўқитдилар ва бизни икки гуруҳга ажратдилар: бир гуруҳ Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) билан намоз ўқийди, бир гуруҳ эса у кишини қўриқлайди. У киши ўзига яқин турганлар ва уларни қўриқлаётганлар билан такбир айтдилар; сўнг руку қилдилар, булар ҳам, анавилар ҳам ҳаммаси руку қилди; сўнг у кишига яқин турганлар сажда қилдилар; булар ва у кишига яқин турганлар орқага чекиндилар, бошқалари олдинга ўтиб сажда қилдилар. Сўнг у киши турдилар ва улар билан иккинчи марта ҳаммаси — ўзига яқин турганлар ва ўзини қўриқлаётганлар билан — руку қилдилар; сўнг ўзига яқин турганлар билан сажда қилдилар; сўнг улар орқага чекиниб, ҳамроҳларининг сафларида турдилар, бошқалари эса олдинга ўтиб сажда қилдилар. Сўнг уларга салом бердилар. Шундай қилиб, уларнинг ҳар бирига имомлари билан икки ракатдан тўғри келди. У киши бир марта Бану Сулайм юртида ҳам (шундай) ўқидилар.»