أَخْبَرَنَا نُوحُ بْنُ حَبِيبٍ الْقُومِسِيُّ، قَالَ حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ، قَالَ أَنْبَأَنَا مَعْمَرٌ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنْ أَبِي سَلَمَةَ، عَنْ جَابِرٍ، قَالَ كَانَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم لاَ يُصَلِّي عَلَى رَجُلٍ عَلَيْهِ دَيْنٌ فَأُتِيَ بِمَيِّتٍ فَسَأَلَ " أَعَلَيْهِ دَيْنٌ " . قَالُوا نَعَمْ عَلَيْهِ دِينَارَانِ . قَالَ " صَلُّوا عَلَى صَاحِبِكُمْ " . قَالَ أَبُو قَتَادَةَ هُمَا عَلَىَّ يَا رَسُولَ اللَّهِ . فَصَلَّى عَلَيْهِ فَلَمَّا فَتَحَ اللَّهُ عَلَى رَسُولِهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ " أَنَا أَوْلَى بِكُلِّ مُؤْمِنٍ مِنْ نَفْسِهِ مَنْ تَرَكَ دَيْنًا فَعَلَىَّ وَمَنْ تَرَكَ مَالاً فَلِوَرَثَتِهِ " .
Бизга Нуҳ ибн Ҳабиб ал-Қумисий хабар бериб, деди: бизга Абдурраззоқ ривоят қилди, у деди: бизга Маъмар, Зуҳрийдан, у Абу Саламадан, у Жобирдан хабар бериб, (Жобир) деди: Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) зиммасида қарз бўлган кишига (жаноза) намозини ўқимас эдилар. Бир маротаба у зотга бир маййит келтирилди. У: «Унинг зиммасида қарз борми?» деб сўрадилар. Улар: «Ҳа, унинг зиммасида икки динор бор,» дедилар. У: «Шерикларингизга (ўзларингиз) намоз ўқинг,» дедилар. Абу Қатода: «Улар менинг зиммамга, эй Расулуллаҳ,» деди. Шунда у унга намоз ўқидилар. Аллаҳ Ўз Расулига (соллаллаҳу алайҳи васаллам) (фатҳ) ғалаба берганида у: «Мен ҳар бир мўминга унинг ўзидан ҳам яқинроқман. Ким қарз қолдирса, (унинг қарзи) менинг зиммамга, ким мол қолдирса, у унинг ворисларига (қолади),» дедилар.